Doradcy zarobią na bankach
Niezależnie od tego, czy fuzja BRE i Handlowego dojdzie do skutku, pewni swego mogą być doradcy obu stron.
Wprawdzie w stosunku do wartości fuzji, koszty prawne nie stanowią istotnej pozycji, ale — porównując z dotychczasowymi doświadczeniami na polskim rynku — opłaty dla prawników robią wrażenie.
Obie strony — niezależnie od swoich etatowych prawników — sięgnęły po silne międzynarodowe kancelarie prawne. Z Bankiem Handlowym i BRE współpracuje White & Case, z PZU — Weil, Gotshal & Manges. Po stronie zwolenników fuzji jest zaangażowana także polska kancelaria Domański, Zakrzewski, Palinka (stowarzyszona z firmą audytorską Arthur Andersen). Niezależnie od tego bank JP Morgan, który jako pierwszy wnioskował o ograniczenie głosów Skarbu Państwa i PZU, podparł swój wniosek opiniami prawnymi pięciu profesorów: Mirosława Bączyka, Jerzego Rajskiego, Józefa Opolskiego, Kazimierza Kruczalaka i Andrzeja Jakubeckiego.
Stawki wypłacane prawnikom są tradycyjnie skrzętnie ukrywane. Można więc jedynie szacować, że honoraria najpoważniejszych autorytetów prawa handlowego w kraju zaczynały się od 350 USD (1500 zł), a kończyły nawet na 500 USD (2100 zł) za godzinę. Biorąc pod uwagę, że WZA Banku Handlowego trwało ponad 12 godzin, uczestniczący w nim prawnik „z najwyższej półki” mógł notować przychód brutto rzędu 5 tys. USD (21 tys. zł).
Ale na prawnikach się nie kończy. Handlowemu w sprawach fuzji doradzał JP Morgan (fakt, że głównym doradcą jest największy akcjonariusz banku od początku wzbudzał spore kontrowersje). W przypadku BRE rolę głównego doradcy otrzymała spółka zależna banku — Business Management & Finance. Handlowy zlecił analizę finansową BRE firmie audytorskiej KPMG. Badaniem finansów Handlowego na zlecenie BRE zajęła się inna firma z tzw. Big 5 — PriceWaterhouse Coopers.
Wreszcie Bank Handlowy i BRE sięgnęły po analizy dotyczące parytetu (tzw. fairness opinions) do dwóch amerykańskich banków inwestycyjnych ze światowej ekstraklasy: Merrill Lynch i Goldman Sachs.