Estońskie łódki przypominają kajaki wykonane przez wydrążenie pojedynczego drzewa, zwykle topoli osikowej, o poszerzonych bokach i płytkiej podstawie. Są jednym z elementów dziedzictwa tożsamościowego i kulturowego Estończyków, a przede wszystkim społeczności regionu Soomaa.
— Dłubanki to nasze korzenie, historia i tożsamość. To nadzwyczajne, że we współczesnej przestrzeni kulturowej jeden z elementów wyróżniających dziedzictwo kulturowe regionu Soomaa został wpisany na listę UNESCO — powiedział Aivar Ruukel, mistrz budowania dłubanek.
Jest to także wyrażenie uznania dla pięciu żyjących mistrzów, którzy kontynuują wielowiekowe dziedzictwo dawnych budowniczych łodzi w Soomaa.
Wpisanie dłubanek na listę oznacza, że sprawa wymaga pilnej interwencji. Będą chronione kilkuletnim planem, który ma na celu wyszkolenie mistrzów budowniczych łódek, aby zapewnić kontynuację tradycji.
— Kultura łódek z Soomaa ma wiele wspólnego z dziedzictwem dłubanek wśród społeczności ugrofińskich także w Rosji oraz rdzennych ludów na całym świecie, m.in. z USA i Kanady — powiedział Oliver Loode, członek zespołu UNESCO.
Region Soomaa znajduje się w zachodniej Estonii i słynie z corocznej „piątej pory roku”, która przychodzi, gdy zimowe śniegi topnieją i powodują nagłe powodzie. Poziom wód może wówczas zmienić się nawet o 5,5 metra. Nazwa regionu oznacza dosłownie krainę bagien.