Jednym z najsłabszych punktów stanowienia prawa w Polsce jest tzw. ocena skutków regulacji (OSR). Wyliczenie kosztów jest integralną częścią projektu każdej ustawy oraz rozporządzenia.
Ale OSR rzadko kiedy zasługuje na zaufanie — projektodawcy zwykle postrzegają finansowe następstwa swojej twórczości przesadnie optymistycznie. Albo nie uwzględniają uczciwie wszystkich okoliczności, albo zwyczajnie kłamią.
Akademickim przykładem rozminięcia się OSR z rzeczywistością może stać się rozporządzenie o reorganizacji sądów. Likwidując samodzielność 79 sądów rejonowych, minister Jarosław Gowin owładnięty jest ideą zaoszczędzenia na etatach prezesów. Ale nożyce brzęknęły dźwiękiem szokującym resort.
W placówkach wchłanianych przez sąsiadów szybko objawiła się inicjatywa hurtowego przechodzenia orzekających tam sędziów w tzw. stan spoczynku. Powodem będzie zmiana ustroju danego sądu, zatem wszystkim takim sędziom aż do czasu osiągnięcia wieku emerytalnego będzie przysługiwało pełne uposażenie za nicnierobienie! Takie realnie grożące skutki regulacji chyba przekroczyły wyobraźnię filozofa ministra…