Fiskus rzuca sieci za granicę

opublikowano: 13-03-2014, 00:00

Gdy zagraniczna spółka osiągnie 250 tys. EUR rocznego przychodu, to jej polska spółka matka zapłaci za nią 19 proc. podatku. Skarbówka ostro rusza na łowy

Ministerstwo Finansów (MF) skierowało do Rady Ministrów najnowszą wersję projektu zmian w ustawach o podatkach dochodowych CIT i PIT. Jego celem jest opodatkowanie spółek zależnych polskich przedsiębiorców, zarejestrowanych w krajach o niższych niż w Polsce podatkach dochodowych.

Mateusz Szczurek, minister finansów, chce zasilić polski budżet daniną od zysków zagranicznych spółek córek. Żeby obronić się przed opodatkowaniem, trzeba będzie przekonać urzędnika, że za granicą spółka naprawdę prowadzi działalność. (FOT. MW)
Mateusz Szczurek, minister finansów, chce zasilić polski budżet daniną od zysków zagranicznych spółek córek. Żeby obronić się przed opodatkowaniem, trzeba będzie przekonać urzędnika, że za granicą spółka naprawdę prowadzi działalność. (FOT. MW)
None
None

Resort zapowiada, że organy skarbowe wezmą pod lupę zagraniczne spółki córki osiągające rocznie przynajmniej 250 tys. EUR przychodów, z których co najmniej połowa będzie pochodzić z transferów finansowych od ich polskich matek. Metodą obrony będzie udowodnienie, że spółka zależna prowadzi rzeczywistą działalność gospodarczą. Problem w tym, że o prawdziwości zagranicznych biznesów decydować będą nasi... urzędnicy skarbowi.

Polskie spółki matki będą mogły jednak dość łatwo uniknąć płacenia podatków za córki.

Duzi muszą udowodnić

Projekt dotyczący zagranicznych spółek kontrolowanych (controlled foreign corporation — CFC) jest jednym z głównych elementów strategii walki z unikaniem opodatkowania, a tym samym zwiększenia dochodów budżetu państwa. MF przyznaje, że trudno oszacować spodziewane zyski budżetu z tej operacji, ale jest przekonane, że skala „unikania podatków poprzez transfery finansowe do sztucznych zagranicznych spółek jest znaczna”. Jak duża? Tego nie jest w stanie określić. Wskazuje natomiast, jakie transakcje zainteresują kontrolerów.

Fiskus będzie więc śledził przerzucane z Polski do zagranicznychspółek dywidendy, przychody z udziału w zyskach osób prawnych, ze zbycia udziałów i akcji, wierzytelności, odsetek od pożyczek, poręczeń i gwarancji, z praw autorskich, praw własności przemysłowej, instrumentów finansowych. Jeżeli zagraniczna spółka córka spełni wszystkie te warunki, to polski fiskus ściągnie 19 proc. podatku z polskiej spółki matki. Podatku nie będzie wówczas, gdy spółka zależna nie będzie tworem sztucznym, lecz będzie prowadzić prawdziwą działalność gospodarczą. MF zdefiniowało, co przez to rozumie (patrz: ramka).

— Przedstawione w projekcie przesłanki warunkujące uznanie działalności gospodarczej za prawdziwą i rzeczywistą można uznać za rozsądne i generalnie nieodbiegające od unijnych. Moim zdaniem, tu nie ma powodów do większego niepokoju. Jednak trudno stwierdzić, jak te przepisy będą stosowane w praktyce. Niewątpliwie organy skarbowe będą wymagały, aby to spółki udowadniały, że prowadzą prawdziwą działalność. Nie chcę być złym prorokiem, lecz spodziewam się tu problemów wynikających z tego, że urzędnicy skarbówki z reguły nie rozumieją realiów gospodarczych i prowadzenia biznesu w zmiennych i skomplikowanych często warunkach. Może więc dochodzić do sytuacji, w których firmy będą musiały udowadniać, że nie są wielbłądami — mówi Agnieszka Rzepecka, prezes OpusTrust, firmy świadczącej usługi powiernicze.

Mniejsi mogą odetchnąć

MF zapewnia, że nie chce ścigać małych spółek. Dlatego ustaliło pułap rocznych przychodów na 250 tys. EUR, po których przekroczeniu zagraniczna spółka trafi w orbitę jego zainteresowania.

— Próg ten został ustalony na dość wysokim poziomie. Roczne przychody powyżej 1 mln zł to nie tak mało. Widać, że resort finansów rzeczywiście nie chce tymi regulacjami obejmować najmniejszych firm. To słuszne podejście — uważa Agnieszka Rzepecka.

Wskazuje jednak na zagrożenie. — Projekt stanowi, że fiskus będzie mógł interweniować, jeżeli polska spółka będzie mieć w zagranicznej co najmniej 25 proc. udziałów przez przynajmniej jeden miesiąc w roku. Ponadto MF rozszerzyło te regulacje poza spółki kapitałowe — na spółki osobowe, np. komandytowe, spółki w organizacji. To oznacza, że znacznie więcej spółek wpadnie pod reżim tych przepisów — mówi Agnieszka Rzepecka.

Polskie spółki matki będą mogły jednak dość łatwo uniknąć płacenia podatków za córki. — Wystarczy utworzyć kilka zagranicznych spółek zależnych i pilnować, by roczne przychody każdej z nich nie przekroczyły pułapu 250 tys. EUR — podpowiada prezes OpusTrust.

Warunki prawdziwego biznesu

Zdaniem MF, rzeczywista działalność gospodarcza zagranicznej spółki zależnej jest wtedy, gdy:

posiada ona przedsiębiorstwo wykonujące faktyczne czynności stanowiące działalność gospodarczą, w szczególności posiada lokal, wykwalifikowany personel oraz wyposażenie nie tworzy struktury funkcjonującej w oderwaniu od przyczyny ekonomicznej istnieje współmierność między działalnością spółki a posiadanym lokalem, personelem, wyposażeniem zawierane porozumienia są zgodne z rzeczywistością gospodarczą, mają uzasadnienie gospodarcze i nie są w sposób oczywisty sprzeczne z interesami gospodarczymi tej spółki samodzielnie wykonuje swoje podstawowe funkcje gospodarcze, przy wykorzystaniu zasobów własnych, w tym obecnych na miejscu osób zarządzających

Kraje podejrzanych inwestycji

MF nie posiada danych obrazujących tworzenie przez polskie firmy sztucznych spółek za granicą ani wartości transferów finansowych za granicę w celu uniknięcia podatków. Probuje jednak wskazać przykłady krajów o „podejrzanych” inwestycjach. W tym celu podpiera się danymi Międzynarodowego Funduszu Inwestycyjnego: w 2010 r. Barbados, Bermudy i Brytyjskie Wyspy Dziewicze otrzymały więcej inwestycji bezpośrednich — 5,1 proc. wszystkich światowych, niż np. Niemcy — 4,7 proc. czy Japonia — 3,7 proc. Te trzy kraje w ciągu roku więcej zainwestowały na świecie niż Niemcy.

Brytyjskie Wyspy Dziewicze były drugim co do wielkości inwestorem w Chinach — 14 proc., za Hongkongiem — 45 proc. i przed USA — 4 proc. Bermudy były trzecim pod względem wielkości inwestorem w Chile. W Indiach natomiast największym inwestorem był Mauritius — 24 proc. Do największych inwestorów w Rosji należą: Cypr, Wyspy Dziewicze, Bermudy, Bahamy.

© ℗
Rozpowszechnianie niniejszego artykułu możliwe jest tylko i wyłącznie zgodnie z postanowieniami „Regulaminu korzystania z artykułów prasowych” i po wcześniejszym uiszczeniu należności, zgodnie z cennikiem.

Podpis: Jarosław Królak

Polecane