Jak rozliczyć nierezydenta

MIROSŁAWA ZUGAJ
opublikowano: 22-02-2012, 00:00

KOMENTARZ

MIROSŁAWA ZUGAJ

doradca podatkowy Grant Thornton

Każdy przedsiębiorca zatrudniający nierezydenta ma czas do 29 lutego na przekazanie informacji do urzędu skarbowego o wysokości przychodu uzyskanego przez niego w 2011 r. Nierezydenci to określenie dotyczące osób fizycznych, które nie mają w Polsce stałego miejsca zamieszkania i podlegają tylko ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Innymi słowy, płacą w Polsce podatek, ale tylko od tego, co tutaj zarobili. Płacą lub nie, ponieważ często dochody uzyskiwane przez nierezydentów są zwolnione z podatku PIT, a opodatkowaniu podlegają w państwie rezydencji. Te na pozór nieskomplikowane regulacje powodują, że wielu pracodawców albo niesłusznie nie pobiera podatku, albo nalicza go niepotrzebnie.

Kluczem do znalezienia poprawnego rozwiązania jest ustawa o PIT oraz przede wszystkim umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania. Umowy te mają bowiem znaczenie decydujące i są nadrzędne w stosunku do polskiej ustawy. Ustalanie rezydencji to zarówno ustalanie czasu, jaki dany podatnik przebywał w kraju, jak i ocena tego, gdzie znajduje się jego centrum interesów życiowych. Jeśli ustalimy, że dany pracownik jest rezydentem innego kraju, powinniśmy poprosić go, aby przedstawił nam certyfikat rezydencji wydany przez organy podatkowe tego państwa.

W ustawie o PIT wskazano, jakie przychody nierezydentów podlegają w Polsce dziesięcio- lub dwudziestoprocentowemu zryczałtowanemu podatkowi. Są to np. dochody z działalności osobistej, z usług zarządzania, doradczych, księgowych, z wykonywania wolnych zawodów, wynagrodzenia dyrektorów, należności licencyjne czy odsetki. Należy pamiętać, że o tym, czy pobieramy podatek w stawce wskazanej w ustawie PIT, czy może niższej, decyduje umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania. Umowa ta może także wskazywać, że nie musimy wcale pobierać podatku.

Niezależnie jednak od tego, czy podatek został pobrany, czy zastosowanie znalazło zwolnienie z umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, pracodawca wypłacający świadczenia nierezydentom musi do końca lutego przesłać do urzędu skarbowego właściwego w sprawie opodatkowania osób zagranicznych, informację o wysokości przychodu uzyskanego w 2011 r. przez nierezydenta (na formularzu IFT-1/IFT-1R).

© ℗
Rozpowszechnianie niniejszego artykułu możliwe jest tylko i wyłącznie zgodnie z postanowieniami „Regulaminu korzystania z artykułów prasowych” i po wcześniejszym uiszczeniu należności, zgodnie z cennikiem.

Podpis: MIROSŁAWA ZUGAJ

Polecane

Inspiracje Pulsu Biznesu

Puls Biznesu

Puls Firmy / Jak rozliczyć nierezydenta