Jan Ullrich zakończył karierę

opublikowano: 2007-02-26 13:41

Ullrich nie rozstaje się jednak całkowicie ze sportem kolarskim. Jak ujawnił, przyjął propozycję współpracy z austriacką ekipą Volksbank, w której ma być konsultantem.

Jedyny niemiecki zwycięzca Wielkiej Pętli od wielu miesięcy nie mógł znaleźć nowego pracodawcy. Jego poprzednia ekipa - T-Mobile wykluczyła go ze składu, kiedy pojawiły się podejrzenia, że jest zamieszany w aferę z tzw. dopingiem krwi, organizowanym przez hiszpańskiego lekarza Eufemiano Fuentesa. Ullrich konsekwentnie zaprzecza, że miał jakiekolwiek kontakty z Fuentesem.

Ullrich miał już w swej karierze kłopoty z dopingiem. Podczas niezapowiedzianej kontroli w czerwcu 2002 roku w jego organizmie wykryto amfetaminę. Niemiec zrezygnował wówczas z przeprowadzenia badań próbki B i zaakceptował wynik kontroli.

Urodzony w Rostocku wychowanek szkoły sportowej NRD bardzo wcześnie rozpoczął międzynarodową karierę. Już jako dwudziestolatek sięgnął w Oslo - w 1993 roku - po tytuł mistrza świata amatorów w wyścigu ze startu wspólnego. W tym samym Oslo w gronie profesjonałów triumfował Amerykanin Lance Armstrong, późniejszy rywal i pogromca Ullricha z tras Tour de France.

NRD-owska szkoła dała Ullrichowi solidne przygotowanie ogólne i podstawowe wyszkolenie kolarskie. Od młodości był ogromnym talentem w jeździe indywidualnej na czas, zupełnie nieźle finiszował i dawał sobie radę w górach. Fachowcy nazywają takiego zawodnika kolarzem "kompletnym".

Od momentu zwycięstwa w Tour de France, w 1997 roku, młody niemiecki kolarz stał się idolem młodzieży w swym kraju, ulubieńcem mediów i kibiców kolarstwa, których w Niemczech, za jego sprawą, są obecnie miliony.

Kolejne porażki w Tour de France - z Pantanim w 1998 i z Armstrongiem w kolejnych edycjach w niewielkim stopniu zachwiały jego pozycję w światowym kolarstwie. Potwierdzał bowiem swą klasę zdobywając tytuł mistrza świata w jeździe na czas i wygrywając Vuelta a Espana w pechowym dla niego roku 1999, kiedy nie stanął na starcie Tour de France z powodu kontuzji.

Oceniany jako "kolarz jednego wyścigu" (Tour de France) i specjalista od imprez wieloetapowych, w Sydney przełamał te stereotypy imponując nie tylko znakomitą formą fizyczną, ale i zmysłem taktycznym, który pozwolił mu zaatakować w najbardziej odpowiednim momencie, w najbardziej odpowiednim towarzystwie i zdobyć złoty medal olimpijski.

W 2001 roku doznał kolejnej porażki z Armstrongiem w "Wielkiej Pętli", ale drugie miejsce w Tour de France powetował sobie w MŚ, gdzie wywalczył złoty medal w jeździe indywidualnej na czas.

Od początku 2002 roku Ullrich był zajęty leczeniem kontuzji prawego kolana. W kwietniu ogłosił, że nie weźmie udział w Giro d'Italia, aby móc skupić się na przygotowaniach do Tour de France.

W maju, będąc pod wpływem alkoholu, spowodował wypadek samochodowy we Freiburgu. Co prawda nikt nie ucierpiał, ale kolarz na rok stracił prawo jazdy i zapłacił wysoką grzywnę.

Kłopoty zdrowotne uniemożliwiły mu start w Tour de France 2002, a dodatkowo badanie antydopingowe ujawniło, że przyjmował amfetaminę. W kolejnych sezonach próbował, bez skutku, przełamać hegemonię Armstronga, ale choć plasował się w czołówce klasyfikacji, w decydujących momentach górskich etapów nie był w stanie dotrzymać kroku Amerykaninowi.

Przełomem w jego karierze miał być wyścig dookoła Francji w 2006 roku. Po wycofaniu się Armstronga droga do drugiego zwycięstwa zdawała się stać otworem, ale tuż przed startem Ullrich został zawieszony w prawach zawodnika na skutek podejrzeń o stosowanie dopingu krwi. 21 lipca został przez swoją ekipę wykluczony z zespołu i po wielu miesiącach prób znalezienia miejsca w innej grupie, podjął decyzję o zakończeniu kariery.

Jan Ullrich (Niemcy)
urodzony 2 grudnia 1973 w Rostocku
wzrost: 183 cm, waga: 73 kg
największe sukcesy sportowe
Igrzyska Olimpijskie: złoty medal ze startu wspólnego 2000, srebrny w wyścigu na
czas
mistrzostwa świata: złoty medal na czas 1999, 2001
brązowy medal w wyścigu na czas 1994
złoty medal ze startu wspólnego amatorów 1993
mistrz Niemiec ze startu wspólnego w 1997 i 2001
mistrz Niemiec na czas 1995
Tour de France: 1. miejsce 1997, 2. 1996, 1998, 2001, 2003, 3. w 2005, 4. w
2004. Zwycięzca siedmiu etapów, lider Tour de France łącznie 18 dni.
Vuelta a Espana: 1. miejsce 1999
Tour de Suisse: 1. miejsce 2005 i 2006
zwycięstwa w wyścigach klasycznych:
HEW-Cyclassics 1997, Luk-Buehl 1997, Tour de Berlin 1998, GP de
Nuremberg 1998, Coppa Agostoni 2000, Tour d'Emilie 2001, Classic
Dortmund 2001, Tour de Cologne 2003, Coppa Sabatini 2004
Zespoły: Deutsche Telekom (1994 do 2002), Team Coast (2003, do kwietnia),
Bianchi (2003, od kwietnia), T-Mobile (od 2004, pozbawiony licencji 21 lipca 2006).
(PAP)