Tragicznie doświadczana Ukraina i tak potrzebuje przede wszystkim broni z amunicją. Bez koniecznych dostaw dysponujący ogromną przewagą militarną agresor będzie kilometr po kilometrze umacniał się w obwodach ługańskim i donieckim oraz na wybrzeżu Morza Czarnego. I wtedy będzie już za późno na dziesiąty czy enty pakiet sankcji.
Propozycję siódmego Komisja Europejska (KE) zaprezentuje w najbliższy piątek. Ponownie grubą kością niezgody będzie nałożenie restrykcji na dostawy ropy naftowej z Rosji rurociągami. W tej kwestii rząd Polski zajmuje stanowisko biegunowo różniące się od zdania rządów pozostałych udziałowców Grupy Wyszehradzkiej – Słowacji, Czech i Węgier. W szóstym pakiecie te trzy państwa bez dostępu do morza otrzymały zgodę na sprowadzanie surowca ropociągami. Przy okazji jednak rafinerie w wyszehradzkich państwach uzyskały przewagę konkurencyjną nad innymi, w tym oczywiście naszymi. W związku z tym dość naturalną propozycją polskiego rządu jest włączenie do siódmego pakietu ceł na rosyjską ropę rurociągową. Już teraz można jednak obstawiać, że zgłoszone zostanie potrójne wyszehradzkie weto…
Kapitalnym przykładem nieszczelności sankcji i wybiórczego ich traktowania jest funkcjonowanie Nord Stream 1. Kanada ugięła się przed żądaniami Niemiec i postanowiła jednak odesłać turbinę po remoncie. KE na wniosek Niemiec potwierdziła, że sankcje nie obejmują technologii transportu gazu ziemnego. Wraz ze zwrotem turbiny usunięta została jedna z… wymówek używanych przez Rosję dla ograniczenia dostaw do Niemiec.
