Lipsk jest ruchliwym miastem sztuki i kultury. Goethe, który tutaj studiował, porównywał je z Paryżem, i to nie tylko, jak mówił, z powodu urody dziewcząt. Może miał na myśli gmach Gewandhaus, gdzie już w 1743 r. narodziła się Orkiestra Gewandhaus, którą przez długi czas kierował Kurt Masur. Imponujące organy w tym obiekcie: 6638 piszczałek – z których największa mierzy 9,5 metra, a najmniejsza 8 cm – sprawiają, że instrument wydaje bombastyczny dźwięk. Albo może myślał o Operze, instytucji o ponad 300-letniej tradycji, jednym z najstarszych teatrów muzycznych Europy i słynącej z bogatego repertuaru wielkich dzieł od baroku po modernizm.
Wohnzimmer: najstarsza kawiarnia Lipska
Stary Ratusz (Altes Rathaus) przy rynku jest centrum starówki. Uchodzi za jeden z najpiękniejszych niemieckich przykładów stylu renesansowego XVI stulecia. Od 1909 r. mieści się tu Muzeum Historii Miasta (Stadtgeschichtliches Museum), które zgromadziło około 500 tys. eksponatów i jest jednym z największych obiektów tego rodzaju. Również na starówce znajduje się jedna z najstarszych kawiarni w Europie: Zum Arabischen Coffe Baum („Pod arabskim drzewem kawowym”). Od 1711 r. w 16 zabytkowych pomieszczeniach lokalu swój ulubiony napój pijali tacy znawcy kawy jak Bach, Goethe, Schumann, Liszt, Lessing, Grieg, Wagner oraz Napoleon i August Mocny.
Miejsca pamięci narodowej z czasu przełomu: kościół św. Mikołaja (Nikolaikirche) i centrala STASI.
Kościół św. Mikołaja (Nikolaikirche) w śródmieściu jest ściśle związany z historią i losami mieszkańców miasta. W czasach NRD był schronieniem dla działaczy opozycji. Tutaj gromadzili się od jesieni 1982 r. przeciwnicy panującego reżimu na poniedziałkowych modlitwach w intencji pokoju, a w końcu kościół stał się centralnym punktem wydarzeń, które zapoczątkowały pokojową rewolucję jesienią 1989 r. Jakimi środkami NRD chciała zatrzymać rozwój sytuacji, widać w innym miejscu pamięci narodowej: w Muzeum w „Okrągłym Narożniku” (Museum in der Runden Ecke), nazwanym tak od kształtu budynku, mieszczącym się w niegdysiejszej siedzibie służb specjalnych NRD – STASI i dokumentującym działalność tej instytucji. Wystawa „STASI – władza i banalność“ przedstawia dokumenty, fotografie i oryginalne narzędzia pracy, np. próbki zapachów, minikamery i pluskwy. Muzeum odkrywa tajniki pracy STASI, ministerstwa do spraw bezpieczeństwa NRD.
Po powrocie z podróży do tych niechlubnych czasów można poprawić sobie nastrój w knajpkach przy pobliskiej ulicy Barfußgässchen, tuż przy samym rynku. Wszędzie w śródmieściu i dalej na zachód przy ulicy Gottschedstraße czeka wiele dalszych lokali, a alternatywną propozycję oferują te na południowych przedmieściach. Szczególnym specjałem jest warzone w Lipsku piwo Gose, mętne piwo górnej fermentacji o charakterystycznym smaku. Nie jest to może piwo preferowane wśród innych gatunków tego trunku, ale na pewno warte spróbowania. Ale to dotyczy wszystkiego, co Lipsk ma do zaoferowania.
Lipska Przędzalnia Bawełny (Leipzige Baumwollspinnerei)
Od bawełny do kultury: 100 pracowni artystycznych, 11 galerii, warsztaty, architekci, projektanci, jubilerzy i twórcy mody, międzynarodowe centrum tańca i choreografii i o wiele więcej znajduje się w dawnej przędzalni bawełny, tutaj wykształciła się także słynna szkoła lipska Neo Raucha. Z dawnego fabrycznego miasta, które na początku XX wieku było największą przędzalnią bawełny w Europie, stało się 100 lat później interesującym miejscem tworzenia i prezentowania współczesnej europejskiej sztuki i kultury.
Komercja i sztuka: Targi Lipskie (Leipziger Messe)
Targi Lipskie (Leipziger Messe) to teren targowy i wystawienniczy w mieście i jedno z najstarszych miejsc targowych na świecie. Handel i przemiany miały tu zawsze priorytetowe znaczenie, a w czasach byłej NRD Targi Lipskie dwa razy do roku stawały się najważniejszym oknem na świat z zachodu na wschód – i w przeciwnym kierunku. Wraz z nowymi terenami targowymi miasto stało się ważnym miejscem kultury: ponad 20 renomowanych artystów zaprojektowało – specjalnie dla targów – pomieszczenia, tapety, ściany, schody, rzeźby i wiele innych na stałe wkomponowanych w ten obiekt dzieł.
Piwnica Auerbacha (Auerbachs Keller)
W 1525 r. lekarz i profesor Heinrich Stromer von Auerbach utworzył w piwnicy z winem oberżę dla studentów, ponieważ według niego „wino posiada wyśmienite działanie profilaktyczne dla wielorakich ułomności, jeśli tylko jest właściwie spożywane”. Dzisiaj Piwnica Auerbacha (Auerbachs Keller) jest najbardziej znanym lokalem w Lipsku i jednym z najpopularniejszych na świecie. Swoją sławę Piwnica Auerbacha, która już w XVI wieku należała do najpopularniejszych lokali winiarskich, zawdzięcza przede wszystkim Johannowi Wolfgangowi von Goethe goszczącemu tu często w czasie studiów. Od kiedy powstała Piwnica Auerbacha, posiliło się w niej 91 980 000 gości.
Luter, Bach i Chór Tomaszowy (Thomanerchor): kościół św. Tomasza (Thomaskirche)
Na fundamentach jeszcze starszego kościoła od 1212 r. trwała budowa kolegiaty nowego klasztoru św. Tomasza ojców augustianów, w 1355 r. romańskie prezbiterium otrzymało gotycki wygląd, a w latach 1482-96 kościół przebudowano na późnogotycki kościół halowy, którego wygląd pozostał niezmieniony aż do wybudowania wieży w 1702 r. W Zielone Świątki 1539 r. Marcin Luter wygłosił tu kazanie rozpoczynając tym samym okres reformacji; najsłynniejszy kantor kościoła św. Tomasza, Jan Sebastian Bach, działał tu od 1723 aż do swojej śmierci w 1750 roku. Pierwsza udokumentowana wzmianka o słynnym chórze św. Tomasza pochodzi z 1254 r., co oznacza, że jest to jeden z najstarszych chórów chłopięcych w Niemczech.