Miotła polityków, logika korporacji

Zmiana weszła państwowym spółkom w krew. Prywatny biznes cieszy się z koniunktury, dokonując zazwyczaj precyzyjnych, chirurgicznych roszad. „Tegoroczne roszady kadrowe zdominowała zmiana władzy” — pisaliśmy rok temu, komentując karuzelę stanowisk. Wówczas wydarzeniem roku był transfer Mateusza Morawieckiego do polityki. W 2016 r., po dalszej koncentracji władzy w rękach byłego prezesa BZ WBK, dobra zmiana nie zwolniła tempa, zwolniła natomiast — ale też awansowała — wielu menedżerów. W efekcie nowych prezesów ma siedem spółek z indeksu WIG20. Ponadto jest także zestaw pomniejszych organizacji, w których odbyło się wielkie sprzątanie faworytów odwołanego przez własną partię ministra skarbu. Poniżej prezentujemy plejadę tych, którzy przekazują rządy, oraz nowych (czasem nowych-starych) osób, które właśnie biorą w ręce stery naszych narodowych, gospodarczych czempionów. To od ich determinacji, talentu, zaangażowania, wizji będzie zależała duża część wyczekiwanego wzrostu PKB. To ich decyzje wpłyną także na stan państwowej kasy, nadwyrężonej kosztami projektów społecznych inicjowanych przez Prawo i Sprawiedliwość. Kalejdoskop personalny na odcinku polityczno-biznesowym nieco przyćmiewa wydarzenia w sektorze prywatnego biznesu. Ten wciąż tylko w niewielkim stopniu zabsorbował największe nazwiska menedżerskie, promowane za poprzedniej ekipy rządzącej. Jednak na szachownicach największych prywatnych firm zarządzanych przez globalne koncerny czy lokalnych krezusów pojawiły się (ale też ulotniły się) niebagatelne nazwiska. Tacy korporacyjni giganci, jak McDonald’s Polska czy Procter & Gamble postawili na nowe twarze. Podczas gdy w cień usunął się rodzimy twórca Kolportera czy główny akcjonariusz Pagedu, to w Solarisie mamy come back współzałożycielki autobusowego lidera. Kłopoty Almy wypchnęły poza zarząd jej założyciela. Tygiel nowych, ale też dobrze znanych nazwisk to znak rozpoznawczy sektora bankowego AD 2016 — naliczyliśmy aż sześć takich ruchów kadrowych w największych bankach. Co czeka nas w 2017 r.? Dopóki na piedestale jest najważniejszy z prezesów, prezesi spółek zależnych skarbu państwa są w zasięgu sprawnej miotły. Już za kilka dni przekona się o tym choćby prezes Giełdy Papierów Wartościowych.

CEZARY SMORSZCZEWSKI

Układ idealny — doświadczony menedżer, współtwórca Alior Banku jako rozgrywający i akcjonariusz w Private Equity Managers (PEM), partner Tomasza Czechowicza, twórcy giełdowego MCI. Przez dwa lata duet parł do przodu bez większych zgrzytów. Mocne charaktery i niespójne wizje obu osobowości wzięły jednak górę — Smorszczewski rzucił papierami w PEM, pozostawiając sobie akcje, na stołku prezesa zastąpił go Czechowicz.

SOLANGE OLSZEWSKA

Gdy w kwietniu 2015 r. Solange Olszewska — od lat prezes i współtwórczyni Solarisa — oddawała władzę w spółce Andreasowi Streckerowi, rynek wstrzymał oddech. To miał być wstęp do sprzedaży spółki lub stworzenia z niej części dużej korporacji, w końcu tam swoje korzenie miał Strecker. Po półtora roku Solaris ogłosił, że eksperyment się nie udał. Streckera nie ma, jest natomiast rodzinna siła pod przywództwem prezes Solange.

KRZYSZTOF KLICKI

W tym, że właściciel firmy powierza zarządzaniedoświadczonym menedżerom, nie ma nic dziwnego. To raczej powszechna praktyka rynkowa — twierdzi miliarder Krzysztof Klicki, który 31 grudnia chyba po raz ostatni przekaże prezesurę w Kolporterze Grzegorzowi Fibakiewiczowi. Panowie ćwiczyli już ten manewr w 2003 r., Fibakiewicz był wówczas szefem Kolportera przez 7 lat.

JEAN-FRANÇOIS FALLACHER

Odejście Brunona Duthoita z prezesury Orange Polska to przykład wzorowego korporacyjnego zagrania. Odszedł wyżej w struktury francuskiego giganta, a w jego miejsce wskoczył inny menedżer znad Sekwany. Fallacher to w Orange nie lada wyjadacz — pracuje w tej korporacji już dwie dekady, wcześniej zarządzał m.in. biznesami grupy w Rumunii.

JANUSZ R. GUY

Po czterech latach na stołku prezesa Sygnity dość nieoczekiwanie stracił pracę w maju, trzy miesiące po powołaniu na kolejną kadencję. Czynnikiem decydującym okazały się szybko pogarszające się wyniki informatycznej spółki. Co kwartał notuje ona wyraźne straty — ten trend ma odwrócić Jan Maciejewicz, nowy szef Sygnity, wcześniej… doradca zarządu spółki.

TOMASZ KALWAT

Wiosną wieloletni prezes Synthosu ze stajni Michała Sołowowa sprzedawał spore pakiety akcji. W końcu grudnia ogłosił rezygnację. Pod jego sterami wartość Synthosu wzrosła o ponad 30 proc. Spółka umocniła pozycję na liście największych producentów surowców chemicznych w Polsce, wydatnie pomnażając majątek Sołowowa. Następcę Kalwata poznamy na początku 2017 r.

JERZY MAZGAJ

Od kilku lat twórca Almy, udziałowiec m.in. Vistuli, próbował zerwać z wizerunkiem sybaryty z cygarem w ustach. Kłopoty sieci supermarketów skierowały jednak całe światło na osobie jej prezesa. Nie zamierzał chować się za zasłoną dymną, choć i tak popadł w niełaskę u dużej części akcjonariuszy. Ostatecznie znalazł się poza zarządem spółki walczącej o sanację w czasach dla handlu niepewnych. Mieszkający w Krakowie biznesmen znalazł się w sytuacji mało luksusowej.

DANIEL MZYK

Gdy w 2008 r. Mzyk junior z pomocą kapitału pożyczonegood ojca zaczął inwestować w niedoceniany Paged, wielu przeczuwało klęskę. Wyszedł triumf i przekazanie władzy Tomaszowi Modzelewskiemu, menedżerowi z bogatym CV. „Ktokolwiek zainwestował 1 zł w akcje spółki w samym dołku kryzysu finansowego na początku 2009 r., dzisiaj może się cieszyć wartością około 25-razy większą” — napisał na odchodne Mzyk.

TOMASZ SUCHAŃSKI

Taki transfer w branży spożywczej nie zdarza się często. Żabka, mniejszy konkurent Biedronki, ma apetyt na coś więcej niż bycie liderem segmentu convenience. Stąd sieć kontrolowana przez fundusz Mid Europa Partners sięgnęła po Suchańskiego, jednego z kluczowych menedżerów w strukturach Jeronimo Martins, właściciela Biedronki.

SEBASTIAN MIKOSZ

4-latek polubił podróże. Po prezesurze w LOT trafił na pokład eSky, polskiego lidera sprzedaży usług turystycznych przez internet (głównie biletów lotniczych). Cele ma ambitne — ten rok spółka zamknie z wyraźnie ponad 1 mld zł sprzedaży. Z nowym prezesem te miliardy mają być liczone w dolarach.

NICKLAS LINDBERG

Postawienie Nicklasa Lindberga u sterów Echo Investment to krok w kierunku dalszej specjalizacji i ekspansji firmy i wyprowadzenie jej na szersze, europejskie wody. Menedżer z kartą w firmie Skanska od kwietnia przestawia deweloperskiego molocha na szybszy tor.

ANDRZEJ WOJCIECHOWSKI

To było naprawdę Wielkie Przemeblowanie. W maju właściciele Black Red White (BRW) ogłosili nowy ład w meblarskiej spółce. Nowy zarząd giganta to grupa mocnych nazwisk z rynku pod jego przewodnictwem. Cel: zmienić wizerunek marki, przebudować model sprzedaży, wprowadzić ją na inne kontynenty, a do 2019 r. podwoić obroty — do 4 mld zł.

ADAM PIEŃKOWSKI

To już potwierdzone empirycznie: na fast foodach można sporo urosnąć. I tak przez dekadę pracy w McDonald’sie Adam Pieńkowski urósł do roli szefa całej organizacji w Polsce. Wcześniej był zatrudniony m.in. w firmach Levi’s Poland i Kraft Foods, a u obecnego pracodawcy nadzorował pracę działów marketingu, business insight, operacyjnego i digital.

ALES STRUMINSKY

Imperial Tobacco Polska, producent m.in. papierosów „West”, zjednoczył w tym roku siły na wschodzie Europy i powołał klaster obejmujący Polskę, Węgry, Czechy i Słowację. Na spadającym rynku to zadanie niełatwe, ale takich Ales Struminsky się nie boi. Wcześniej, tj. od stycznia 2015 r., był bowiem dyrektorem generalnym w ukraińskim i kaukaskim klastrze Imperial Tobacco.

MAREK KAPUŚCIŃSKI

Pamiętają państwo reklamę podpasek Always i kultowe „z pewną taką nieśmiałością”? Jej współtwórca — Marek Kapuściński — w tym roku odszedł z Procter & Gamble. Przepracował w korporacji 25 lat, zaczynając od centrali firmy w USA w Cincinnati, następnie już w Polsce odpowiadał za wprowadzenie na rynek i zarządzanie takimi markami jak Always, Pampers, Vizir i Blend-a-med. Zastąpiła go Geraldine Huse.

MICHAŁ GAJEWSKI

Jesienią 2015 r., ku niemałemu zdziwieniu części branży, Mateusz Morawiecki zrezygnował z dobrze płatnej posady prezesa BZ WBK i „dał się wziąć” do rządu. Stanowisko po nim przejął Michał Gajewski, były wiceprezes Millennium, ku nie mniejszemu zaskoczeniu rynku. Przecież już raz nieskutecznie bił się o prezesurę BZ WBK — właściciele wybrali wówczas… Morawieckiego.

STANISŁAW KLUZA

Na fali dobrej zmiany wypłynął Stanisław Kluza, były przewodniczący KNF, który przejął kierownictwo BOŚ Banku. A było tak: w lutym rada nadzorcza odwołała ówczesnego prezesa Dariusza Daniluka. Jako pełniący obowiązki zastąpił go Sławomir Zawadzki.

Jednak po miesiącu obowiązki przejął Stanisław Kluza, mający renomę w kręgach obecnej władzy — piastował ministerialne stanowiska za premierów Marcinkiewicza i Kaczyńskiego.

SŁAWOMIR ZAWADZKI

Po tym jak ustąpił miejsca Kluzie w BOŚ Banku, jego kariera się nie załamała. Menedżer wypłynął jako nowy szef Banku Pocztowego, w którym pracował 16 lat temu. Potem, m.in. do 2011 r., zasiadał w zarządzie BOŚ.

BRUNON BARTKIEWICZ

Wiosną, po sześciu latach emigracji, wrócił do ING BSK na fotel prezesa. I to po raz trzeci — wcześniej szefował „pomarańczowemu” bankowi w Polsce w latach 1995-2000 oraz 2004-10. Po ostatnim odejściu współtworzył w holenderskiej centrali internetowy bank ING Direct, potem odpowiadał za innowacje technologiczne w holenderskiej grupie.

KRZYSZTOF ROSIŃSKI

Były już prezes Getin Noble Banku zamknął tegoroczną roszadę stanowisk w branży bankowej — dymisję złożył w grudniu. Przez ostatni rok giełdowa wartość kierowanej przez niego instytucji spadła o ponad 20 proc. Kontrolujący Getin Leszek Czarnecki zareagował na wakat bardzo szybko: powierzył stery Arturowi Klimczakowi, wcześniej wiceprezesowi banku.

WOJCIECH WARDACKI

Azoty, największa polska firma chemiczna, miała w tym roku trzech prezesów. W lutym powyborcza dobra zmiana wymiotła Pawła Jarczewskiego — zastąpił go Mariusz Bober, związany w przeszłości m.in. z KGHM, a wspierany przez Dawida Jackiewicza. Dymisja ministra oraz przekazanie nadzoru nad Azotami pod skrzydła Ministerstwa Rozwoju przypieczętowały los Mariusza Bobera. Zastąpił go Wojciech Wardacki, menedżer z doświadczeniem w chemii, a zarazem członek PiS.

RAFAŁ MILCZARSKI

LOT  to spółka, w której od dekad nie ma roku bez trzęsienia ziemi. Ostatnie z nich wywindowało na prezesa speca od logistyki kolejowej. Ten absolwent wydziału ekonomii Uniwersytetu Cambridge współtworzył m.in. Kolej Bałtycką, prywatnego kolejowego przewoźnika towarów w Polsce. W 2005 r. z brytyjską spółką Freightliner założył Freigthliner PL, towarowego przewoźnika kolejowego. Teraz walczy o przestawienie LOT-u na tory stałej rentowności.

KRZYSZTOF SĘDZIKOWSKI

O ile do firm energetycznych i paliwowych powyborcza dobra zmiana dotarła już w grudniu 2015 r., o tyle w węglowych jeszcze przez kilkanaście tygodni panował kadrowy spokój. Robota niewdzięczna, to i chętnych mało, ale do czasu. Krzysztof Sędzikowski zarządzał Kompanią Węglową do lutego, wówczas zastąpił go na chwilę Krzysztof Rogala, jego zaś w sierpniu zmienił na szychcie Leszek Słaboń.

ROBERT PIETRYSZYN

Uważany za jednego z najbliższych przyjaciół Adama Hofmana, byłego rzecznika PiS. Po wyborach parlamentarnych jego kariera nabrała rozpędu. W styczniu został wiceprezesem PZU. Pracował tam tylko do maja, bo wtedy przeniósł się do Lotosu. Na stanowisku prezesa zastąpił niemal nieusuwalnego Pawła Olechnowicza, ale sam utrzymał się tylko pięć miesięcy. Odwołany w listopadzie. Następca? Na azie brak.

REMIGIUSZ NOWAKOWSKI

Prezesem Tauronu został z dwóch kluczy: „kompetencje” i „znajomy” ministra skarbu Dawida Jackiewicza. Prasa publikowała zdjęcia z jego urodzin, na których bawił się były minister. Po odejściu ministra silne „energetyczne” CV okazało się niedostateczną ochroną. W listopadzie Nowakowskiego zastąpił Filip Grzegorczyk, wcześniej wiceminister skarbu.

HENRYK BARANOWSKI

W marcu zamienił stołek wiceministra skarbu na stołek prezesa PGE, największej firmy energetycznej w kraju. Zastąpił Marka Woszczyka, który na dobrą zmianę nie powinien narzekać — dostał w końcu intratną pracę w norweskiej spółce PGNiG. Henryk Baranowski zaś zarządza PGE do dziś.

ALEKSANDER GRAD

Były polityk PO, były minister skarbu, próbował w tym roku szczęścia w kontrolowanym przez Zygmunta Solorza-Żaka ZE PAK. Powołany w lutym, popracował tylko do czerwca. Miał lobbować w interesie ZE PAK wśród polityków PiS, ale nie miał czasu się wykazać. Przyczyn dymisji nie podano, ale spekulacje prowadzą w kierunku polityki i nie najlepszej reputacji w kręgach obecnej władzy.

WIESŁAW CHMIELOWICZ

Jego odejście z ECO w Opolu to koniec pewnej epoki dla polskich ciepłowników. Menedżer od 18 lat kierował jedną z największych grup ciepłowniczych w kraju. Odszedł, bo zakończyło to zimną wojnę dwóch zwaśnionych akcjonariuszy, czyli miasta Opole i niemieckiego E.ON. Rezygnacja Wiesława Chmielowicza była jednym z kluczowych elementów porozumienia.

ZBIGNIEW PROKOPOWICZ

Od 2008 r. menedżer zarządzał wiatrowym funduszem PEP, który po przejęciu przez Jana Kulczyka przekształcił się w Polenergię. W kwietniu tego roku odszedł z firmy. Podobno z powodu oszczędności i braku perspektyw dla branży — rząd uderzył w sektor OZE, zyski i oczekiwania siadły. Zatem trzeba było ciąć.

MICHAŁ KRUPIŃSKI

O jego nominacji na szefa PZU spekulowało się już w końcu 2015 r. W styczniu 2016 r. słowo stało się ciałem i menedżer, zwany dawniej „złotym dzieckiem PiS”, dostał jeden z polskich biznesowych skarbów w swoje ręce. Nie można zarzucić mu braku wykształcenia, ambicji i charakteru. Z miejsca wziął się za roszady w tkance menedżerskiej spółki, zapowiadając mocny wzrost rentowności i przychodów narodowego ubezpieczyciela.

RADOSŁAW DOMAGALSKI- -ŁABĘDZKI

Miedziowy gigant przechodzi w tym roku menedżerskie turbulencje. W lutym dobra zmiana dotknęła Herberta Wirtha — prezes odszedł. Zastąpił go Krzysztof Skóra, którego siłą była zażyłość z Adamem Lipińskim z PiS. Podobnie jak w Azotach, przejście spółki ze stajni resortu skarbu do stajni resortu rozwoju osłabiło polityczną zaletę. W listopadzie Krzysztof Skóra stracił stanowisko na rzecz Radosława Domagalskiego-Łabędzkiego, wcześniej wiceministra rozwoju.

Pozostałe transfery

Rafał Bendyk odpowiada za zarządzanie Burger King Polska Jim Samples czasowo prezesem TVN za Markusa Tellenbacha Eiji Takeichi objął stery w wałbrzyskiej Toyocie Maciej Wieczorek, twórca Mabionu, odszedł, zastąpił go Artur Chabowski Jarosław Król prezesem w CTL Logistics Antoni Józwowicz za Joannę Makowiecką-Gacę w Polimeksie Tomasz Laudy objął Qumak Cameron Thorpe, nowy prezes Deepwater Container Terminal Marek Ondrejka szefem w Empik Media & Fashion Alojzego Szczupaka w Alstalu zastąpił syn Jarosław Dariusz Piekarski nowym prezesem w giełdowym SARE Dr Andreas Mielimonka, współzałożyciel Global Cosmed, wziął stery spółki Junfeng Li od maja kieruje Huawei Polska Mirosław Łoziński na czele grupy Waryński Beata Zawiszowska zastąpiła w Kopeksie Bogusława Bobrowskiego Markus Sieger, bliski współpracownik Jerzego Staraka, prezesem w Polpharmie Roni Drori (d. Super-Pharm) ogłoszony w maju szefem Cosmedica Alexis Lacroix w roli prezesa Eurobanku Krzysztof Andrulewicz po 23 latach odszedł ze Skanskiej, zastąpił go Piotr Janiszewski Olivier Duquesne za Jacka Lewickiego w Grupie Drosed Jarosław Michniuk kieruje Boryszewem Zbigniew Stopa, prezes Bogdanki, zastąpiony przez Krzysztofa Szlagę Zygmunt Łukaszczyk, prezes KHW, zastąpiony przez Tomasza Cudnego

© ℗
Rozpowszechnianie niniejszego artykułu możliwe jest tylko i wyłącznie zgodnie z postanowieniami „Regulaminu korzystania z artykułów prasowych” i po wcześniejszym uiszczeniu należności, zgodnie z cennikiem.

Podpis: Karol Jedliński

Najważniejsze dzisiaj

Polecane

Inspiracje Pulsu Biznesu

Puls Biznesu

Inne / Miotła polityków, logika korporacji