Nowy VAT wymaga dokumentowania

Prof. Witold Modzelewski
opublikowano: 2004-04-06 00:00

Truizmem jest stwierdzenie, że nowy podatek od towarów i usług jest merytorycznie i formalnie bardzo trudny.

Brak dokumentów celnych na granicach wewnątrzwspólnotowych oraz nowy sposób zdefiniowania eksportu i importu już sam w sobie komplikuje sytuację w porównaniu z obecnymi, dość prostymi regułami. Przepisy nowej ustawy są nieprecyzyjne. Jak więc ustrzec się błędu? Jak monitorować zachodzące zdarzenia, aby nie spotkać się z zarzutami nieopodatkowania tego, co powinno być opodatkowane?

Ważne kroki

Podstawowa recepta jest prosta, składa się z czterech kroków:

- pierwszy: ustal, jakie czynności będą podlegać opodatkowaniu od 1 maja 2004 r., które dotychczas nie były opodatkowane,

- drugi: ustal, które czynności dziś opodatkowane przestaną podlegać VAT od tej daty,

- trzeci: wprowadź, zgodnie z nową ustawą, zasady dokumentowania czynności opodatkowanych,

- czwarty: zmień zasady obiegu dokumentów, aby od 1 maja były gromadzone wszystkie dokumenty związane z rozliczeniem podatku, które zostały podniesione do rangi dokumentacji podatkowej.

Przygotuj więc własne formularze nowych faktur VAT, faktur korygujących, nowych faktur wewnętrznych, wewnętrznych faktur korygujących, a tam, gdzie VAT zniknął, faktur handlowych. Jeśli dokumenty będą wystawione prawidłowo i na czas, będziemy mogli prowadzić księgi podatkowe i rozliczać ten podatek.

Konieczne szkolenie

Przeprowadź szkolenie pracowników zajmujących się nowym VAT w dziedzinie technicznej obsługi nowych dokumentów, zasad ich wystawiania, przyjmowania i interpretacji. Pamiętajmy jednak, że wystawienie faktur VAT jest dużo prostsze niż faktur wewnętrznych: tam trzeba zaangażować znacznie „tęższe głowy”. Dobrze byłoby wprowadzić wewnętrzne identyfikatory podstawowych dokumentów. Przykładowo:

- faktury VAT w eksporcie można nazwać fakturami VAT-EX,

- faktury w dostawie wewnątrz- wspólnotowej można nazwać fakturami VAT-DW,

- faktury wewnętrzne w nabyciu wewnątrzwspólnotowym można nazwać fakturami WNW,

- faktury wewnętrzne w imporcie usług można nazwać fakturami WIMUS,

- faktury wewnętrzne przy nabyciu towarów od nierezydentów na terenie kraju — fakturami WNT.

Są to oczywiście przykładowe kody, które ułatwiają identyfikację transakcji, a co za tym idzie — rejestr, w którym mają być zaksięgowane.

Dokumenty to ważna sprawa, jednak są pochodną rzeczywistości ekonomicznej: podstawowe znaczenie ma rozpoznanie tego, co będzie opodatkowane a co nie, i na jakich zasadach od 1 maja 2004 r.

Autor jest prezesem Instytutu Studiów Podatkowych