Papierowa mapa już nie wystarczy

Szacuje się, że 70-80 proc. decyzji w administracji publicznej i biznesie ma związek z danymi przestrzennymi. Z tego wynika rosnąca popularność systemów informacji geograficznej (geographic information systems — GIS), które służą do wprowadzania, gromadzenia, przetwarzania i wizualizacji danych geograficznych. Na rynku są dostępne wielozadaniowe rozwiązania tej klasy. Przeważają jednak produkty wyspecjalizowane, do dość wąskich zastosowań. Urzędy używają ich najczęściej do ewidencji budynków, gruntów i innych zasobów w terenie, zaś firmy — do optymalizacji kosztów działalności gospodarczej.

Pomoc w planowaniu

— Nawigacja samochodowa, lotnicza, morska, usługi lokalizacyjne, drogownictwo — w tym projektowanie sieci drogowej, marketing — planowanie kampanii i wybór lokalizacji nośników, centra powiadamiania ratunkowego, internetowe serwisy mapowe, turystyczne systemy krajoznawcze — trasy i baza noclegowa — to tylko niektóre dziedziny, które bez GIS nie mogą się obyć — tłumaczy Tomasz Rogalski, dyrektor działu baz danych geograficznych w Navigo.

Na masową skalę GIS wdrażają instytucje zajmujące się geodezją i kartografią, planowaniem przestrzennym, urbanistyką, rolnictwem, leśnictwem i zarządzaniem kryzysowym. — Specjalistyczne oprogramowanie, które ułatwia inwentaryzację obiektów na cyfrowej mapie, stosują także firmy telekomunikacyjne tworzące rozbudowane sieci masztów i przekaźników. Takie systemy niezbędne są również w branży energetycznej, która liniami wysokiego napięcia pokrywa ogromne połacie terenu — wymienia Marcin Niewęgłowski, szef firmy Imagis.

Technologia ta znajduje też użytek w geomarketingu, czyli w analizach przestrzennych mogących wskazać regionalne czynniki, które pozytywnie lub negatywnie wpłyną na wyniki biznesowe. — Te narzędzia podpowiadają deweloperom, gdzie zbudować osiedla mieszkaniowe, a właścicielom dużych sieci handlowych, w jakim miejsca opłaca się otworzyć kolejny sklep wielkopowierzchniowy — tłumaczy Marcin Niewęgłowski.

GIS to także narzędzie umożliwiające optymalizację kosztów prowadzenia działalności gospodarczej.

— Być może placówka nie ponosi strat, ale nie zarabia tyle, ile byłaby w stanie. Często wystarczyłoby przenieść sklep lub punkt usługowy na drugą stronę ulicy, by dwukrotnie zwiększyć przychody. Bez systemów informacji geograficznej nie da się jednak tego wcześniej ustalić — wskazuje Paweł Kacperek, prezes Location- Based Media.

Dzięki geokodowaniu, czyli jednej z podstawowych funkcji GIS, użytkownik może nanieść bazę swoich klientów na mapę i poddać ją analizie przestrzennej. Dowie się dzięki temu m.in. w jakim miejscu otworzyć następny oddział firmy, by nie konkurował z już istniejącymi, albo gdzie znajdują się potencjalni konsumenci i gdzie warto zwiększyć nakłady marketingowe.

— GIS odpowie także na pytania dotyczące konkurencji, jej umiejscowienia i udziału w rynku. Bez takich informacji trudno sobie wyobrazić dzisiaj planowanie strategiczne w działach sprzedaży, dystrybucji czy marketingu — wskazuje prezes Niewęgłowski.

Położenie obiektu to za mało

Czy nie wystarczyłaby jednak, jak dawniej, mapa papierowa z opisem obiektu?

— Sęk w tym, że z tradycyjnej mapy można dowiedzieć się tyle, ile się na niej zobaczy. A charakterystyka opisowa nie zawsze jest dokładna. Tymczasem baza danych systemu GIS może zawierać nieograniczoną liczbę informacji, które da się na różne sposoby z sobą łączyć, analizować i prezentować. Co więcej: taką bazę można na bieżąco uzupełniać i aktualizować — mówi Paweł Kacperek. Przykład — na analogowej mapie galeria sztuki jest tylko punktem o określonej nazwie. System GIS podaje dużo więcej szczegółów niż położenie i nazwa obiektu. Są w nim również informacje o godzinach otwarcia placówki, cenach biletów, wystawach i autorach prac. Bardziej zaawansowane rozwiązanie pozwala zaś na obejrzenie poszczególnych rzeźb, obrazów i grafik, a nawet odbycie wirtualnej wycieczki po salach galerii.

Elementy systemów GIS

1. bazy danych: komplet informacji graficzno-opisowych dotyczących obiektów

2. środowisko programistyczne służące do przechowywania i przetwarzania danych

3. infrastruktura teleinformatyczna (wysokiej klasy komputery, plotery, urządzenia GPS, skanery, digitalizery)