Pokrewne choć różne

JAROSŁAW POLOCZEK zastępca dyrektora handlowego ds. faktoringu w Coface
25-02-2015, 00:00

Komentarz

Forfaiting i faktoring to instrumenty pozwalające na nabywanie przez wyspecjalizowaną instytucję (faktora bądź bank) niewymagalnych wierzytelności handlowych. Ich funkcjonalności są jednak zasadniczo różne. Forfaiting stosuje się głównie wtedy, gdy firmy chcą upłynnić pojedyncze średnio- lub długoterminowe wierzytelności handlowe przed terminem ich wymagalności. W tego typu transakcjach sprzedającemu zależy na uzyskaniu szybkiego finansowania oraz — co najważniejsze dla przedsiębiorców — przejęciu ryzyka niewypłacalności kontrahenta.

Instytucje finansowe oferujące tego typu rozwiązania zapewniają 100-proc. finansowanie wierzytelności bez prawa regresu do sprzedającego. Konieczne jest jednak spełnienie ostrych kryteriów przez dostawcę, odbiorcę i samą wierzytelność. Wypłacalność odbiorcy dodatkowo musi być zabezpieczona przez np. weksel, akredytywę lub gwarancję bankową. W Polsce forfaiting znajduje głównie zastosowanie w obrotach zagranicznych — oprócz zalet w postaci szybkiego dostępu do środków obrotowych bez prawa regresu — skutecznie zabezpiecza ryzyko walutowe kontraktu, co oznacza otrzymanie finansowania wierzytelności w walucie kontraktu z możliwością natychmiastowego jej przewalutowania.

Faktoring skierowany jest do firm chcących upłynnić wierzytelności krótkoterminowe powstałe w ramach bieżącej sprzedaży stałym odbiorcom. Przedsiębiorcy mogą liczyć na finansowanie codziennie wystawianych faktur, co efektywnie wspomaga ich płynność, a także zabezpiecza dostęp do kapitału obrotowego. Faktoring jest więc alternatywą dla kredytów krótkoterminowych i wygodną formą dywersyfikacji źródeł finansowania.

Przedsiębiorca może też liczyć na inne korzyści np. na przejęcie ryzyka niewypłacalności dłużnika czy zarządzanie wierzytelnościami. Finansowanie działalności faktoringiem stało się popularne głównie ze względu na bezpieczeństwo tego instrumentu.

Kiedy produkty bankowe obciążone były ryzykiem związanym z dość dużą wrażliwością na zmiany koniunkturalne, to faktoring w czasie spowolnienia gospodarczego zachowywał w pełni swoje funkcjonalności, ponieważ ryzyko transakcji dotyczyło przede wszystkim jakości dłużników i wierzytelności.

Podsumowując, forfaiting to produkt dla przedsiębiorców operujących długimi terminami płatności (nawet do 10 lat), realizujących kontrakty lub jednorazowe zamówienia o znaczącej wartości dla odbiorców krajowych i zagranicznych, kiedy wymagane jest zabezpieczenie ich niewypłacalności.

Tego typu usługa jest dość droga, natomiast jej przewagą jest szybki dostęp do bezpiecznej gotówki. Faktoring to produkt codziennego użytku, który w istotny sposób wspomaga rozwój przedsiębiorstw, realizujących sprzedaż krajową i zagraniczną do odbiorców, których już zna, lub z którymi dopiero zamierza rozpocząć współpracę.

W tego typu sytuacjach, a w szczególności przy zastosowaniu faktoringu pełnego, klienci uzyskują dostęp do finansowania obrotowego, zabezpieczenia sprzedaży oraz — co przedsiębiorcy coraz bardziej doceniają — dodatkowego efektu bilansowego w postaci wyksięgowania należności handlowych bez jednoczesnego wzrostu zadłużenia krótkoterminowego. Oba rozwiązania są korzystne dla przedsiębiorców, natomiast powinny być stosowane w zupełnie innych sytuacjach.

© ℗
Rozpowszechnianie niniejszego artykułu możliwe jest tylko i wyłącznie zgodnie z postanowieniami „Regulaminu korzystania z artykułów prasowych” i po wcześniejszym uiszczeniu należności, zgodnie z cennikiem.

Podpis: JAROSŁAW POLOCZEK zastępca dyrektora handlowego ds. faktoringu w Coface

Najważniejsze dzisiaj

Polecane

Inspiracje Pulsu Biznesu

Puls Biznesu

Puls Firmy / Pokrewne choć różne