W firmach transportowych wydatki na paliwo sięgają 60 proc. kosztów działalności, dlatego wszystkie zaopatrzyły kierowców w karty paliwowe.
Firma dysponująca dużą flotą samochodów przy wyborze karty kieruje się przede wszystkim gęstością sieci stacji i jakością oferowanych usług. Karta pozwala na zaoszczędzenie na wydatkach na paliwo przez kontrolę kosztów. Jest ona możliwa, ponieważ rozliczenia są prowadzone niezwykle przejrzyście, a to z kolei pozwala na elastyczne zarządzanie flotą i natychmiastowe wychwytywanie nieuzasadnionych wydatków. Wszyscy emitenci kart oferują też odroczoną płatność — faktury wystawiane są raz lub dwa razy w miesiącu (w Statoil mogą być cztery). Właściciele firmy otrzymują ponadto bezpłatnie miesięczny raport o transakcjach (mailem lub w formie drukowanej), korzystają z upustów cenowych i mają możność kontroli operacji jeszcze nie zaksięgowanych.
Karty mogą być o zasięgu ogólnopolskim lub być ważne w całej Europie. Większość kart pozwala też na wnoszenie za ich pośrednictwem opłat za przejazd w Europie autostradami, tunelami, mostami, niekiedy promami, a także na regulowanie opłat granicznych, naprawy samochodów.
Mogą być wystawiane na numer rejestracyjny pojazdu, nazwisko lub okaziciela.
Niektóre koncerny wraz z kartą oferują specjalny program komputerowy pozwalający kierowcy lub dyspozytorowi na dobór trasy z uwzględnieniem stacji, na których paliwo jest najtańsze. Często proponowana jest też usługa natychmiastowego dostarczania firmie, za pośrednictwem internetu, informacji o operacji dokonanej przez kierowcę dosłownie przed chwilą za pośrednictwem karty.
Do wyboru
W Polsce firmy najczęściej korzystają z karty koncernu Orlen. Dla każdej można zaprogramować rozmaite limity, jak np. dzienna liczba tankowań na stacjach, limit paliw, wartość zakupionych produktów i usług (limit jednorazowy, tygodniowy itd. w zł). Firma może też skorzystać z opcji każdorazowego podawania przez kierowcę (przy płaceniu kartą) przebiegu i numeru wewnętrznego konta firmy.
Plusem posiadania karty DKV — firmy istniejącej w Europie od 1934 r. — jest możność używania jej w 40 państwach Europy, Afryki Płn. i Azji Środkowej. W Polsce z DKV współpracują niemal wszystkie koncerny. Kartą DKV można płacić za przejazd autostradą, tunelami, promem, naprawę samochodu. Firma ma też sztab doradców będących na usługi klienta.
Do systemu Routex należą koncerny BP, Aral, Statoil, IP, OMV. Karta taka ważna jest w 32 krajach, w tym także w Polsce. W naszym kraju sieć stacji, na których honorowane są karty Routex, jest bardzo rozbudowana. Karty te mają jednak miesięczny limit tankowania wynoszący minimum 1000 l. Międzynarodowa karta Routex umożliwia również zwrot podatku VAT, opłacenie za przejazd autostradą w Niemczech, przejazd wybranymi drogami, tunelami i pomoc drogową przez 24 godziny w 26 krajach Europy. Transakcje międzynarodowe zliczane są osobno z podziałem na kraje, w których zostały dokonane, co ułatwia zwrot VAT.
Statoil wydaje karty StatoilFIRMA oraz StatoilEuroFirma. Koncern należy do systemu Routex, co oznacza, że karty te są uznawane również na stacjach BP, Aral, IP.
Karta BP Plus może być wystawiona na numer samochodu, na nazwisko lub na okaziciela. Możliwość zakodowania zakupów na karcie ujęta jest w sześć opcji.
Aral Card jest ważna w ponad 30 krajach. Karta międzynarodowa umożliwia zwrot podatku VAT, regulowanie opłat za korzystanie z niemieckich autostrad, przejazd wybranymi płatnymi mostami, tunelami, drogami, pomoc drogową w 26 krajach Europy. Faktura zbiorcza wystawiana jest co 14 dni, zaś termin płatności to 7 dni (istnieje możliwość negocjacji). W przypadku transakcji międzynarodowych faktury wystawiane są dla każdego kraju osobno. Na życzenie klienta istnieje możliwość przedstawienia kosztów w danym miejscu oraz wykonanie analiz. Dla każdej karty klient może też zaprogramować limity dziennych wizyt na stacjach paliwowych, ilości zakupionych paliw oraz wartości zakupionych produktów.
Kartą EuroShell można płacić za paliwo, mosty, autostrady, promy, tunele, pomoc drogową, uzyskać zwrot VAT zapłaconego za granicą.
Karta UTA
Wydaje ją polski oddział firmy Union Tank Eckstein. Karty UTA są honorowane w Europie, Azji i Afryce Płn. Akceptuje je na ponad 33 tys. stacji, które na ogół otwarte są całą dobę, mają parkingi, łazienki, bary i elektroniczne czytniki kart. Karta UTA ma bardzo korzystny system płatności za paliwo — faktury trzeba płacić po 30 dniach. Jednak obsługa systemu to koszt 1,8-3,6 proc. wartości zakupionego paliwa. Karta UTA oferuje także pakiet „Jedź i oszczędzaj”. Otóż właściciel firmy otrzymuje program z elektronicznym przeglądem cen na stacjach akceptujących kartę UTA, co daje możliwość zaplanowania trasy z uwzględnieniem stacji z korzystnymi cenami. Planowanie trasy jest bardzo dokładne, a to dzięki wykorzystaniu elektronicznego atlasu Map & Guide. Jeden z elementów pakietu umożliwia prowadzenie wszechstronnej analizy kosztów już poniesionych i to w rozbiciu na pojazdy, okresy, uwzględnienie normy zużycia paliwa oraz faktycznego zużycia.
Na Wschodzie
Karty Aris są ważne na ponad 300 stacjach należących do sieci, znajdujących się przy drogach w Rosji, w państwach bałtyckich, w Kazachstanie oraz w środkowowschodniej Europie (na Węgrzech, Słowacji, w Mołdawii, Rumunii i w Czechach). Ceny paliwa nie są wysokie, a poza tym funkcjonuje szeroki system rabatów. Kartami Aris można też opłacić przejazd w bramkach na autostradzie Brześć-Mińsk. Jeśli rachunki płacone są terminowo, koncern przyznaje za dany miesiąc rabat wysokości 2 proc. w Rosji i na Białorusi i 1 proc. na terenie innych krajów.