Faktor — wyspecjalizowania instytucja finansowa (nie tylko bank), która przejmuje od firmy zobowiązania, jakie mają wobec niej płatnicy. Tym samym przyczynia się do poprawy płynności finansowej firmy.
Faktorant — przedsiębiorstwo, któremu należy się zapłata za dostarczone towary lub usługi, a które sprzedaje swoje wierzytelności faktorowi.
Faktoring — służy do finansowania bieżącej działalności firmy. Wyspecjalizowana instytucja finansowa (faktor) nabywa od firm roszczenia o zapłatę należnych im kwot z tytułu świadczonych usług, dostarczanych towarów itp. Elementem faktoringu może być (choć nie musi!) windykacja.
Płynność finansowa — zdolność do terminowego realizowania swoich zobowiązań — płatności.
Należność — prawo do otrzymania od dłużnika świadczenia o określonej kwocie i w określonym terminie.
Wierzytelność — świadczenie pieniężne lub rzeczowe przysługujące firmie ze strony dłużnika z różnych tytułów, np. sprzedaży produktów, wykonania robót i usług itp.
Windykacja — sądowe lub pozasądowe dochodzenie własności, należności. W praktyce bankowej obejmuje wszelkie działania mające na celu zwrot udzielonych kredytów.
Zarządzanie należnościami — prowadzenie działań mających zapewnić płynność finansową i terminowy spływ należności od klientów.
Zarządzanie kosztami — prowadzenie działań w celu optymalizacji kosztów, czyli jak najbardziej efektywne alokowanie środków w przedsiębiorstwie.
Zobowiązanie — świadczenie dłużnika na rzecz wierzyciela o określonej kwocie z określonym terminem płatności.