Część istotnych dla podatników wątpliwości, jakie funkcjonowały pod rządami dawnych regulacji, została ostatnio usunięta. Przykładowo od 26 marca 2002 r. przepisy VAT-owskie jednoznacznie określają, że każda umowa leasingu, niezależnie od tego, czy nosi charakter umowy leasingu finansowego czy operacyjnego, z punktu widzenia finansującego traktowana jest jak świadczenie usługi.
Szczególne zasady opodatkowania dotyczące leasingu samochodów osobowych regulowane są także na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i prawnych. Dla analizy rzeczonych skutków niezwykle istotna jest definicja samochodu osobowego przyjęta na gruncie tych ustaw podatkowych. Samochodem osobowym jest bowiem każdy samochód, który nie ma homologacji producenta lub importera wymaganej dla samochodów innych niż osobowe oraz którego dopuszczalna ładowność nie przekracza 500 kg. Definicję tę wprowadzono 1 stycznia 2001 r.
Dla podatników szczególnie ważnym wydarzeniem było zniesienie z dniem 1 października 2001 r. obowiązku prowadzenia dla samochodów osobowych będących przedmiotem leasingu ewidencji przebiegu pojazdu. Oznacza to, że korzystający, oczywiście przy zachowaniu podstawowej zasady wymagającej wykazania poniesionego kosztu z ich celem (tj. uzyskanie przychodu), może zaliczać do kosztów uzyskania przychodów wszystkie ponoszone wydatki związane z używaniem takiego samochodu. Podkreślić należy jednak, że dotyczy to wyłącznie samochodów osobowych stanowiących przedmiot podatkowych umów leasingu zawartych po 30 września 2001 roku. W efekcie nie podlegają limitowi wynikającemu z ewidencji m.in. wydatki na opłaty leasingowe, paliwo, części zamienne, naprawy itd.
Zniesienie obowiązku prowadzenia ewidencji nie oznacza jednak, iż ustawodawca w pełni pozwolił cieszyć się podatnikom prawem do zaliczenia w ciężar kosztów wszelkich wydatków związanych z wykorzystywaniem samochodu osobowego w działalności gospodarczej. Niezależnie od tego, czy samochód stanowi przedmiot podatkowej umowy leasingu finansowego czy operacyjnego, z dniem 1 stycznia 2002 r. nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów z tytułu zużycia samochodu osobowego dokonywanych według zasad określonych w ustawie w części ustalonej od wartości samochodu przewyższającej równowartość 20 tys. EUR (ponad 87 tys. zł). Dotyczy to wszystkich samochodów osobowych będących środkami trwałymi niezależnie od rodzaju umowy leasingu. Podobna zasada wprowadzona została w stosunku do kosztów związanych z ubezpieczeniem samochodów. Nie uważa się bowiem za koszty uzyskania przychodów składek na ubezpieczenie samochodu osobowego w wysokości przekraczającej ich część ustaloną w takiej proporcji, w jakiej pozostaje równowartość 20 tys. EUR w wartości samochodu przyjętej dla celów ubezpieczenia.
Autor jest doradcą podatkowym z kancelarii Weil, Gotshal & Manges