Na dużej scenie Teatru Dramatycznego, po czterdziestu latach od polskiej prapremiery, oglądać można „Płatonowa” Antoniego Czechowa — warszawski debiut reżyserski Pawła Miśkiewicza.
„Płatonow” jest dramatem bardzo długim, powikłanym i wymagającym szczególnej adaptacji scenicznej. Jest w nim bowiem zalążek nie tylko późniejszej twórczości Czechowa, ale i wiele niedoskonałości debiutu.
Akcja dramatu została przez reżysera Pawła Miśkiewicza przeniesiona w przestrzeń kurortu-uzdrowiska, w którym okaleczeni przez życie bohaterowie oczekują na ozdrowienie, duchową przemianę. Jedzą, piją, filozofując tęsknią za lepszym życiem, by wreszcie rzucić się w to, co najbardziej dostępne — w wir miłosnych podchodów, skrywanych namiętności.
W niektórych epizodach dochodzi do głosu zręcznie uchwycone i zarysowane poczucie rozpadu wartości, zagubienia i degradacji świata zewnętrznego i wewnętrznego. Poranek, co prawda, przynosi otrzeźwienie, ale nie ukojenie starych i nowych ran.
„Płatonow” w adaptacji Miśkiewicza jest współczesną, uniwersalną i dynamiczną sztuką o poszukiwaniu miłości. Dodatkowym atutem przedstawienia jest świetna obsada, a występują w nim między innymi: Maja Ostaszewska jako Sonia, Danuta Stenka jako Anna, Agnieszka Roszkowska jako Sasza, Maja Hirsch jako Kasia, Andrzej Chyra — Płatonow, Marcin Dorociński — Sergiusz, Waldemar Barwiński — Cyryl, Zygmunt Malanowicz — Tylecki, Marek Walczewski — Głogoliew, Wojciech Skibiński — Marko.
Tłumaczenia tekstu z oryginału dokonał Adam Tarn. Muzykę do spektaklu napisał Lech Jankowski, autorką scenografii jest Barbara Hanicka, śpiewa Antoni Ostruch.