Co trzeci klient TFI przed zakupem jednostek uczestnictwa zwraca uwagę na to, jakie wyniki fundusz osiągał w ciągu kwartału, półrocza czy roku. Okazuje się jednak, że przez ostatnie 2 lata podejście do inwestowania Polaków nieco uległo zmianie. Przez ten czas odsetek osób, które w pierwszej kolejności zwracająuwagę na poziom ryzyka dla danego funduszu, zwiększył się o połowę — tak przynajmniej wynika z badań przeprowadzonych przez Instytut Homo Homini na zlecenie Deutsche Banku.
— Badanie pokazuje, że nie tylko wyniki grają istotną rolę. Niemal 31 proc. Polaków preferuje fundusz, dla którego potencjalne ryzyko będzie na akceptowalnym poziomie. Co ciekawe, w porównaniu z identycznym badaniem przeprowadzonym 2 lata temu, odsetek osób, dla których priorytetem jest poziom ryzyka, zwiększył się aż o 10 pkt. proc. — mówi Monika Szlosek, dyrektor produktów detalicznych i inwestycyjnych w Deutsche Banku.
Przez ostatnie 2 lata klienci niektórych funduszy musieli przejść przymusowy kurs mierzenia się z podwyższonym ryzykiem. W szczególności dotyczyło to posiadaczy jednostek uczestnictwa funduszy Inventum TFI (dawniej Idea TFI). Flagowy Inventum Premium przedstawiany był nie tylko w oficjalnych dokumentach (karta funduszu), ale też przez doradców inwestycyjnych jako bezpieczny fundusz pieniężny. Potem okazało się, że 90 proc. jego portfela zajmowały obligacje korporacyjne. Wpadka z inwestycją w papiery DSS wpędziła klientów w straty.
Jak oceniać fundusze
Information Ratio (IR) — pozwala ocenić relację stopy zwrotu osiąganej przez fundusz do ryzyka związanego z jej uzyskaniem. Im wyższa wartość wskaźnika, tym większy zysk przypada na jednostkę ryzyka. Wartości IR niższe od 0,50 należy uważać za niekorzystne, wartości z przedziału 0,50-0,75 uważa się za dobre, z przedziału 0,75-1,00 za bardzo dobre, a powyżej 1,00 za wyjątkowo dobre.
Odchylenie standardowe — pokazuje stabilnośćosiąganych stóp zwrotu. Im wyższe odchylenie standardowe, tym większa zmienność wyników funduszu i wyższe ryzyko towarzyszące inwestycji w jednostki uczestnictwa. Wskaźnik jest szczególnie przydatny przy porównywaniu dwóch funduszy z tej samej grupy.
Wskaźnik Sharpe'a — wskaźnik został opracowany przez laureata Nagrody Nobla — Williama F. Sharpe’a. Opisuje, jak dobrze osiągnięta stopa zwrotu wynagradza inwestora za podjęte przez niego ryzyko inwestycyjne. Parametr umożliwia jednoczesną maksymalizację zysku oraz minimalizację ryzyka. Im wyższa wartość wskaźnika, tym większy zysk przypada na jednostkę ryzyka.
Tracking error — pokazuje zbieżność stóp zwrotu osiąganych przez fundusz z wynikami przyjętego benchmarku (np. indeksu giełdowego). Im mniejsza wartość wskaźnika, tym bardziej fundusz podobny jest do wzorca. Dotyczy to zarówno ryzyka, jak i osiągnięć inwestycyjnych.