Na prowizji nie koniec

Bartosz Dyląg
opublikowano: 23-10-2006, 00:00

Cena usługi faktoringowej to efekt negocjacji. Warto jednak znać czynniki, które na nią wpływają.

Cena faktoringu zależy od wielkości i jakości portfela wierzytelności będących przedmiotem umowy. Poziom kosztów proponowanych konkretnemu klientowi zależy od skali i struktury ewentualnej współpracy faktoringowej (przewidywane obroty, liczba odbiorców, wolumen i terminy płatności faktur) oraz oceny jego sytuacji finansowej. Im wyższe obroty faktoringowe przy mniejszej liczbie odbiorców i faktur do obsługi oraz lepsza sytuacja finansowa faktoranta, tym cena może być niższa.

Istotnym czynnikiem jest ocena całościowego ryzyka związanego zarówno z faktorantem, jak i jego odbiorcami.

— Inną cenę zaproponujemy w sytuacji dobrego faktoranta i odbiorców korporacyjnych, inną gdy faktorant ma niepewną sytuację finansową z możliwością powstania zatorów płatniczych, a nawet wyroków sądowych, a odbiorcami są firmy średniej jakości, które opóźniają płatności i muszą być stale monitorowane — wyjaśnia Julian Kinkel, prezes firmy AOW Faktoring.

W skrajnym przypadku, jeżeli ryzyko jest zbyt wysokie, faktor rezygnuje z finansowania kredytu kupieckiego.

Mniej dla usługodawcy

Na podstawowy koszt faktoringu składa się prowizja operacyjna (faktorzy nazywają ją prowizją stałą) oraz odsetki, zwane w środowisku prowizją zmienną.

Prowizja operacyjna to opłata za czynności, które faktor przejmuje od swoich klientów, świadcząc usługę faktoringową. Umowa faktoringowa przewiduje zwykle księgowanie faktur, księgowanie płatności, prowadzenie kont rozliczeniowych odbiorców, monitoring spływu należności, wyjaśnianie płatności, monitowanie odbiorców spóźniających się z zapłatą, egzekwowanie należności, okresowe uzgadnianie sald z odbiorcami, raportowanie.

— Prowizja operacyjna to określony procent wartości nabywanej wierzytelności, a jej wysokość zależy od tego, jaka część obrotu faktoranta zostanie przekazana bankowi do faktoringu — zaznacza Jerzy Dąbrowski, zastępca dyrektora departamentu finansowania handlu międzynarodowego i faktoringu Raiffeisen Bank Polska.

Wielkość prowizji jest bardzo zróżnicowana i zależy od preferencji faktora. Jedne firmy ustalają ją na poziomie 0,2-0,8 proc., inne na 2-3 proc. obrotu.

— W ostatnich latach obserwujemy tendencję do obniżania wysokości prowizji operacyjnej — mówi Dariusz Zachwieja, kierownik ds. sprzedaży i marketingu w Arvato Services Polska.

Ponadto na zmniejszenie kosztów faktoringu wpłynęło obniżenie stóp procentowych.

Zróżnicowanie usług faktoringowych ma odzwierciedlenie w cenie i sposobie płatności. W przypadku faktoringu bez regresu, gdy faktor przejmuje ryzyko wypłacalności dłużnika, prowizja stała jest podwyższona o zapłatę za tę usługę. Gdy mamy do czynienia z faktoringiem eksportowym, z reguły jest wypłacana mniejsza zaliczka (np. 70 proc. zamiast standardowej w wysokości 80 proc.).

— Jeśli umówimy się, że zamiast zaliczki zapłacimy całość ceny pomniejszoną o prowizję, wpłynie to prawdopodobnie na wysokość prowizji stałej — zauważa Julian Kinkel.

Koszt pieniądza...

Odsetki od kwoty wypłaconej zaliczki są kosztem finansowania wierzytelności. Faktorant płaci je faktorowi za otrzymane wcześniej finansowanie wystawionych z wydłużonym terminem płatności faktur. Na wartość tej pozycji składają się dwa elementy: stopa bazowa (np. WIBOR lub EURIBOR) oraz marża faktora.

— Z uwagi na to, że stopa bazowa zmienia się praktycznie z dnia na dzień, jako bazę do naliczania kosztów przyjmuje się zazwyczaj wielkość średnią z danego miesiąca — podkreśla Dariusz Zachwieja.

Marża faktora kształtuje się zazwyczaj w przedziale 1-3 proc. rocznie.

— Podobnie, jak w przypadku prowizji operacyjnej, wysokość odsetek za finansowanie wierzy- telności zależy od wielkości i jakości pakietu wierzytelności oraz długości okresu finansowania — twierdzi Jerzy Dąbrowski.

Konkretna formuła ustalania odsetek (od jakiej bazy się je nalicza i w którym momencie są pobierane), różni się zależnie od konstrukcji oferty poszczególnych instytucji faktoringowych. Zdaniem specjalistów, najczęściej spotykaną formułą jest naliczanie ich od codziennego efektywnego salda wypłaconych faktorantowi środków i pobierania z dołu, czyli po spływie zapłaty od odbiorcy.

...i egzekucji

Niektóre instytucje faktoringowe wymagają opłat dodatkowych. Dość często na koszt faktoringu, poza prowizją operacyjną i odsetkami za finansowanie, składa się także prowizja przygotowawcza. Nalicza się ją jednorazowo przy podpisywaniu umowy i jest pobierana jako procent od przyznanego limitu finansowania. Typowa wysokość prowizji przygotowawczej wynosi 0,1-0,5 proc. limitu. Rzadziej spotykanymi kosztami dodatkowymi są opłaty za zgłoszenie odbiorcy, prowadzenie jego konta oraz opłata za księgowanie.

— W naszym przypadku występuje tylko jeden koszt dodatkowy: za przedsądową windykację należności. Składa się na niego jednorazowa opłata wstępna oraz prowizja za skuteczną egzekucję. Tę ostatnią nalicza się od wartości wierzytelności skutecznie odzyskanych tą drogą — wyjaśnia Dariusz Zachwieja.

© ℗
Rozpowszechnianie niniejszego artykułu możliwe jest tylko i wyłącznie zgodnie z postanowieniami „Regulaminu korzystania z artykułów prasowych” i po wcześniejszym uiszczeniu należności, zgodnie z cennikiem.

Podpis: Bartosz Dyląg

Być może zainteresuje Cię też:

Polecane

Inspiracje Pulsu Biznesu