Generalnie podatnik jest zobowiązany do rozliczenia VAT podobnie jak przy nabyciu wewnątrzwspólnotowym.
Ustawa o VAT przewiduje szczególne zasady opodatkowania transakcji dostawy towarów na terytorium kraju w przypadku, gdy dostawcą jest podatnik nieposiadający siedziby, stałego miejsca prowadzenia działalności lub stałego miejsca zamieszkania w Polsce. Reguły te znajdą zastosowanie m.in. w sytuacji, gdy podmiot zagraniczny nabywa w Polsce towary i następnie odsprzedaje je polskiemu podatnikowi.
Zasada ogólna
Zgodnie z zasadą ogólną, podatnik, który nabywa w Polsce towary od takiego dostawcy, jest zobowiązany do rozliczenia z tego tytułu podatku VAT na zasadach podobnych jak w przypadku wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów. Oznacza to, iż polski przedsiębiorca powinien dokonać samonaliczenia należnego VAT z zastosowaniem stawki właściwej dla danego towaru w kraju. Jednocześnie, kwota VAT podlega odliczeniu jako podatek naliczony w deklaracji VAT-7 za miesiąc powstania obowiązku podatkowego.
W świetle ustawy o VAT obowiązek podatkowy z tytułu takiej dostawy powstanie u nabywcy na zasadach ogólnych, czyli z chwilą wystawienia faktury, nie później jednak niż 7 dnia od wydania towaru. Dodatkowo, nabywca obowiązany jest udokumentować taką transakcję fakturą wewnętrzną.
Wyjątek
Należy pamiętać, iż polski przedsiębiorca nie będzie zobowiązany do samonaliczenia VAT, jeśli podatek należny został rozliczony przez podmiot dokonujący dostawy (gdy jest on zarejestrowany na VAT w Polsce). W takim przypadku nabywca powinien otrzymać fakturę z wykazaną kwotą polskiego VAT. Tym samym, z punktu widzenia nabywcy, taka transakcja nie będzie się różnić od zakupu towarów od podmiotu krajowego (VAT na fakturze podlega odliczeniu na zasadach ogólnych).
Przykład
Spółka niemiecka A GmbH kupuje w Polsce towary, które pozostają w magazynie na terytorium naszego kraju. Następnie chce sprzedać je na rzecz polskiego podatnika B Sp. z o.o. Zgodnie z ustawą, firma A może wybrać jeden z dwóch sposobów opodatkowania polskim VAT takiej dostawy:
- A wystawia na rzecz B fakturę bez kwoty polskiego VAT — podatek rozliczany jest przez B na zasadach podobnych do wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów;
- podatek należny rozliczany jest przez A na zasadach „zwykłej” dostawy w kraju — po zarejestrowaniu się w Polsce dla celów VAT.
Można się spodziewać, że zagraniczni sprzedawcy najczęściej będą wybierać pierwszy sposób opodatkowania, jako że nie wymaga on od dostawcy dokonania rejestracji w Polsce dla celów VAT.
Bez wyboru
Należy podkreślić, iż w świetle ustawy o VAT dostawca nie będzie miał wyboru i powinien sam rozliczyć w Polsce podatek należny VAT w sytuacji, jeżeli:
- jest on podatnikiem mającym siedzibę, stałe miejsce prowadzenia działalności lub stałe miejsce zamieszkania w Polsce, lub
- nabywcą towarów jest podmiot inny niż podatnik mający siedzibę, stałe miejsce prowadzenia działalności lub stałe miejsce zamieszkania w Polsce bądź osoba prawna nie będąca podatnikiem, ale mająca siedzibę w Polsce (czyli np. gdy nabywcą jest osoba fizyczna nie będąca podatnikiem VAT).
Tomasz Stankiewicz, Starszy Konsultant, Jerzy Martini, Menedżer
Dział Doradztwa Podatkowego PriwaterhouseCoopers