Kwalifikacja leasingu finansowego z dostawy towaru na usługę, zmiana przepisów leasingu konsumenckiego — tego chce branża.
Poza walorami natury prawnopodatkowej atrakcyjność leasingu wynika ze sposobu postępowania przedsiębiorstw świadczących tego typu usługi. Jeżeli procedury są szybkie i elastyczne, branża leasingowa w sposób rzeczywisty pomaga przedsiębiorcom, którzy potrzebują wsparcia finansowego. Leasing na gruncie prawa został ukształtowany stosunkowo niedawno, w wyniku uregulowania przez ustawodawcę praktyki rynkowej.
W krajach Unii Europejskiej rynek leasingu w 2005 r. wynosił 270 mld EUR. Polskie firmy leasingowe chętnie wprowadziłyby swój kapitał na rynek przez zaoferowanie finansowania większej grupie klientów. Niestety, czasami jest to niemożliwe ze względu na przepisy prawne.
Zdaniem przedstawicieli branży, nadszedł odpowiedni moment na wprowadzenie zmian przepisów, by korzystanie z leasingu stało się prostsze i odbywało się z większą korzyścią dla leasingobiorcy.
Marcin Bąk
dyrektor departamentu prawnego VB Leasing
Z zadowoleniem przyjęlibyśmy zmianę zasady traktowania leasingu finansowego, która powodowałaby, że podatek VAT od tej usługi nie musiałby być uiszczany w całości już w momencie zawierania umowy. Ważną kwestią wciąż pozostaje ograniczony odpis podatku VAT od aut osobowych czy brak możliwości odpisania VAT od zakupowanego paliwa. Tutaj ustawodawca mógłby zrobić wiele dobrego, zarówno dla branży leasingowej, jak i jej klientów oraz importerów i dilerów aut. Działań wymaga także kwestia leasingu konsumenckiego.
Świadczenie usługi leasingowej dla konsumentów indywidualnych wiąże się z wieloma wątpliwościami, które mogą być traktowane jako źródło ryzyka podatkowego dla leasingodawców. Ponadto zmian wymaga system norm regulujących zasady wykorzystywania środków pochodzących z Unii Europejskiej, oczywiście w kie- runku ułatwienia możliwości korzystania w takim przypadku z leasingu.
Edyta Witczak
zastępca dyrektora departamentu rachunkowości Raiffeisen-Leasing Polska
Taką zmianą byłoby zniesienie ograniczenia w prawie do odliczenia podatku VAT dotyczącego zakupu i leasingu samochodów określonego w ustawie o podatku od towarów i usług. Obecne rozwiązanie oparte jest na dopuszczalnej masie całkowitej. Zastąpiło ono uprzednio obowiązujące kryterium ładowności (tzw. wzór Lisaka). Uproszczenie takie nie jest zgodne z prawem podatnika do neutralności w zakresie podatku od towarów i usług w ramach wykorzystania towarów i usług na cele prowadzonej przez niego działalności gospodarczej.
Niekorzystne dla leasingobiorców są także zapisy ustawy o podatku od towarów i usług zrównujące leasing finansowy ze sprzedażą. Przepisy te nakazują finansującemu naliczanie i pobieranie od leasingobiorców podatku VAT z góry od sumy opłat leasingowych za cały okres trwania umowy leasingu. Podatek naliczony można odzyskać, ale dopiero po 2 miesiącach od jego zapłaty, co zmusza wielu podatników do poszukiwania alternatywnych źródeł finansowania. Potraktowanie leasingu finansowego jako usługi zmniejszyłoby istotnie zapotrzebowanie leasingobiorców na środki pieniężne w momencie zawarcia umowy.
Sławomir Grabias
analityk rynku leasingu Centrum Inwestycji i Finansów
Na pierwszym miejscu, ze względu na wagę problemu, wskazałbym zmianę kwalifikacji leasingu finansowego z punktu wi- dzenia ustawy o podatku VAT — z dostawy towaru na usługę. Obecna kwalifikacja rodzi bowiem obowiązek zapłaty podatku z góry.
Na drugim miejscu postawiłbym kwestię wysokości 7- i 10-procentowych stawek amortyzacyjnych, które często nijak nie mają się do rzeczywistej utraty technicznej i ekonomicznej wartości leasingowanego środka trwałego, a w sposób istotny wpływają niekorzystnie na konstrukcję umowy leasingu operacyjnego sprzętu o tej stawce.
Trzecią barierą jest wymóg stosowania zasady 40-procentowego normatywnego okresu amortyzacji przy określaniu minimalnego okresu trwania umowy oraz sposób wyliczania wartości resztowej, mało korzystnej w wielu przypadkach dla podatnika. Ponadto warte rozważenia jest umożliwienie swobodnego zakańczania umów przez leasingobiorców z prawem wykupienia sprzętu po wartości pozostałej do spłaty czy opodatkowywanie rat leasingu operacyjnego stawką VAT właściwą danemu przedmiotowi leasingu.
Anna Bąkowska
dyrektor departamentu prawnego Europejskiego Funduszu Leasingowego
Zmianie powinny ulec przepisy związane z leasingiem konsumenckim, ponieważ ustawodawca nie przewidział, że leasingobiorcą może być konsument. W związku z tym oferowanie finansowania konsumentom spotyka na liczne utrudnienia. Taki stan jest niekorzystny przede wszystkim dla konsumentów, ponieważ leasing mógłby być alternatywą dla kredytu. Wpłynęłoby to na cenę finansowania. Poza tym firmy lea-singowe są gotowe oferować dodatkowe usługi, np. utrzymanie samochodu, karty paliwowe czy też tańsze ubezpieczenia. Ponadto należy rozważyć modyfikację przepisów prawa podatkowego przewidujących, że umowa leasingu może być zawarta tylko na określony czas, nie podlegający skróceniu bądź wydłużeniu. Nie ma przeciwwskazań, aby zmienić ustawę, dzięki czemu leasingobiorcy mogliby dostosować okres trwania umowy leasingu do swojej sytuacji gospodarczej, bieżącej płynności itp.
Warto też zwrócić uwagę na niespójność przepisów kodeksu cywilnego oraz ustaw podatkowych w zakresie kwalifikowania opłaty końcowej. Możliwość nabycia sprzętu wskazana jest na ogół w zapisach umowy i na gruncie prawa cywilnego jest traktowana jako zobowiązanie wynikające z tej umowy. Prawo podatkowe natomiast traktuje zakup sprzętu w wyniku umowy leasingu jako oddzielną umowę sprzedaży. Tymczasem pod względem ekonomicznym i cywilnoprawnym jest to jedna transakcja.
Opłata za wykup stanowi w istocie opłatę leasingową, zatem tak powinna być traktowana na gruncie podatku dochodowego. Konsekwentnie, opłata końcowa powinna być jednorazowo zaliczana w koszty podatkowe. Zmiana przepisów w tym zakresie byłaby bardzo korzystna dla leasingobiorców.