Zbigniew Jakubas chce kupić akcje Ruchu — w ofercie publicznej i tyle, ile się da. Giełdowy inwestor ostro atakuje też Yarona Brucknera.
Zbigniew Jakubas, prezes Multico, jest zainteresowany kupnem walorów Ruchu od momentu, gdy ponad 10 lat temu po raz pierwszy pojawiły się zapowiedzi o możliwej prywatyzacji największego polskiego dystrybutora prasy. Przedłużający się proces nie osłabił determinacji jednego z najsłynniejszych inwestorów giełdowych.
— Chcę kupić maksymalną możliwą liczbę akcji Ruchu sprzedawanych w ofercie publicznej. Jestem w stanie samodzielnie to sfinansować, choć wezmę udział w prywatyzacji tylko wtedy, gdy skarb państwa sprzeda na rynku kapitałowym pakiet kontrolny — mówi Zbigniew Jakubas.
Nowy zarząd spółki, którego szefem jest Adam Pawłowicz, zapowiada debiut publiczny Ruchu w czwartym kwartale tego roku.
— Prace nad prospektem zaczniemy w lipcu. Na razie zamykamy ubiegłoroczne sprawozdanie i zajmujemy się programem restrukturyzacji — zapewnia Adam Pawłowicz.
Na razie to tylko teoria
Kolejne rządy deklarują chęć prywatyzacji Ruchu od 1995 r., jednak na zapowiedziach się kończy.
— Ta firma jest zbyt sexy dla rządzących, by się pozbyć nad nią kontroli — przy zatrudnieniu przekraczającym 4 tys. osób w Ruchu znajdzie się sporo stanowisk pracy dla znajomych — mówi Zbigniew Jakubas.
Jedną z głównych przeszkód w prywatyzacji największego kolportera prasy jest trwający do dziś spór sądowy z francuskim Hachette Distribution Services (HDS), który domaga się, by Ministerstwo Skarbu Państwa (MSP) sprzedało mu akcje Ruchu na mocy protokołu uzgodnień i parafowanej (lecz niepodpisanej) umowy prywatyzacyjnej z 1996 r.
— Przedstawiciele resortu nieskutecznie prowadzili ten proces, jakby komuś zależało na tym, by się nigdy nie zakończył. Przez 10 lat ministerstwo nie było w stanie przygotować firmy do sprzedaży — twierdzi Zbigniew Jakubas.
Obrona przed złodziejami
Z raportu Najwyższej Izby Kontroli z 2001 r. wynika, że MSP otrzymało propozycję Polskiej Grupy Kapitałowej, przedsięwzięcia Zbigniewa Jakubasa i Zygmunta Solorza-Żaka, właściciela Polsatu — 40 proc. akcji za około 80 mln USD, a więc po cenie niemal dwukrotnie wyższej od wynegocjowanej przez MSP z konsorcjum HDS, która za taki sam pakiet oferowała 40,8 mln USD.
— Jestem osobą, która jak Rejtan rzucała się w obronie Ruchu, kilkakrotnie broniąc go przed złodziejską prywatyzacją. Wiesław Karczmarek, minister skarbu, nie podpisał ostatecznej umowy dzięki temu, że podnieśliśmy wtedy larum z Zygmuntem Solorzem-Żakiem — mówi Zbigniew Jakubas.
Dwa lata temu roszczenia wobec MSP przejął powiązany z Yaronem Brucknerem Empik Media & Fashion.
— Bruckner chciał sprzedać mi prawa do tego sporu za około 30 mln USD. Nie zdecydowałem się na kupno, bo, moim zdaniem, firma nie może efektywnie tego prawa wyegzekwować — podkreśla Zbigniew Jakubas.
Zaprzecza temu Empik.
— Nie chcieliśmy sprzedać roszczenia ani panu Jakubasowi, ani nikomu innemu — mówi Katarzyna Górecka, rzeczniczka Empiku.
W ostatniej chwili
Jeden z najsłynniejszych inwestorów giełdowych twierdzi też, że to za jego sprawą rząd Leszka Millera wycofał się z zaakceptowania ugody z Yaronem Brucknerem.
— Dzięki nagłośnieniu tej sprawy udało się obronić Ruch, co pozwoliło skarbowi państwa zaoszczędzić 100 mln EUR — przekonuje Zbigniew Jakubas.
Propozycję takiej ugody przedstawił Radzie Ministrów Zbigniew Kaniewski, minister skarbu, w kwietniu 2004 r., dwa dni przed zakończeniem rządów przez gabinet Leszka Millera. Rząd nie zajął się jednak sprawą w reakcji na publikacje prasowe, określające propozycje ministra jako próbę potajemnej sprzedaży Ruchu konsorcjum HDS.
— Nie znamy treści i przebiegu wewnętrznych narad rządu, więc trudno to komentować. Nie wiadomo też, jak odnosić się do wyliczeń niewiadomego pochodzenia. Sądząc po jego komentarzach, pan Jakubas najwyraźniej stosuje tzw. podwójny standard etyczny dla siebie i dla reszty świata — mówi Katarzyna Górecka.
