Po akcesji będziemy mogli skutecznie walczyć o przywileje przyznane nam przez prawo wspólnotowe.
Pani Jessica Safir, obywatelka Szwecji, wykupiła kapitałową polisę ubezpieczeniową w firmie ubezpieczeniowej Skandia Life Insurance Company Ltd. z siedzibą w Wielkiej Brytanii.
Zgodnie ze szwedzkimi przepisami składki płacone z tytułu ubezpieczenia na życie nie są kosztem uzyskania przychodu, z drugiej strony wypłaty z tych polis nie są opodatkowane. Te same zasady dotyczą kosztów ubezpieczenia na życie zawieranych z firmami ubezpieczonymi z siedzibą za granicą.
Jednakże w przypadku kapitałowych polis ubezpieczeniowych zasady są odmienne. Od składek płaconych zagranicznym firmom należy uiścić 15-proc. podatek do centralnego urzędu (Skattemyndigheten). Urząd ten ma prawo zwolnić z podatku bądź też go obniżyć o 50 proc., jeśli zagraniczna firma ubezpieczeniowa podlega podobnym obciążeniom podatkowym jak szwedzkie.
W 1995 r. pani Jessica Safir złożyła wniosek o zwolnienie z 15-proc. podatku od składek ubezpieczeniowych. Uzyskała obniżenie podatku o 50 proc. ale złożyła kolejne odwołanie, zarzucając szwedzkim przepisom niezgodność z prawem wspólnotowym. Sąd, do którego wpłynęła skarga, powziął wątpliwości, czy rzeczywiście szwedzkie przepisy opodatkowujące składki ubezpieczeniowe są zgodne z prawem wspólnotowym. W związku z tym skierował zapytanie do Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości.
Wyrok ETS w sprawie Jessiki Safir z dnia 28.04.1998 r. (Case C-18/96) był korzystny dla zainteresowanej, a w konsekwencji dla zagranicznych firm oferujących ubezpieczenia w Szwecji.
Renata Dłuska partner w dziale doradztwa podatkowego Ernst & Yong