LEKTURY
Podniebne oferty
Firmy lotnicze prześcigają się w pomysłach, jak utrzymać klienta, który choć raz skorzystał z ich usług. Zdają sobie sprawę, że dzisiaj to nie tylko kwestia standardu podstawowych usług, a więc różnorodności i punktualności połączeń, jakości podawanych na pokładzie posiłków czy choćby wygodnych siedzeń. One nie wystarczą, by zadowolić coraz bardziej wymagających, często podróżujących klientów. To głównie z myślą o nich przewoźnicy wprowadzają wiele dodatkowych, teoretycznie bezpłatnych, usług. Teoretycznie, gdyż z pełnej oferty skorzystać mogą pasażerowie podróżujący w wyższych klasach niż tzw. ekonomiczna.
„Gazeta Bankowa“
***
Ponownie Elektrim
W numerze 110 „PB” zamieściliśmy wypowiedź Adama L. Kalusa, który w oparciu o analizę wyników podważał wiarygodność Elektrimu. Otrzymaliśmy oświadczenie wiceprezesa zarządu Elektrimu Krzysztofa Rzyskiego, którego obszerne fragmenty cytujemy:
„Adam L. Kalus opiera swój wywód na błędnym założeniu, jakoby wyniki finansowe Elektrimu w 1998 r. stanowiły podstawę do zwołania NWZA celem podjęcia uchwały co do dalszego istnienia spółki. Fakt, iż owo NWZA nie zostało zwołane, autor ocenia jako złamanie art. 430 kodeksu handlowego.
Zgodnie z brzmieniem art. 430 k.h., przesłanką zwołania NWZA celem podjęcia uchwały co do istnienia spółki jest wykazanie straty przewyższającej sumę kapitałów zapasowego i rezerwowych oraz jedną trzecią kapitału akcyjnego. Wartość kapitału zapasowego wykazana na koniec 1998 r. wynosi 515 060 tys. zł, kapitału rezerwowego 5400 tys. zł, a wartość pozostałych kapitałów rezerwowych 110 619 tys. zł. Suma tych kapitałów wynosi zatem 631 079 tys. zł. Tymczasem strata netto roku obrotowego wyniosła 329 966 tys. zł, a wraz z nie pokrytą stratą z lat ubiegłych w kwocie 21 734 zł straty wynoszą 351 700 tys. zł. Nie jest zatem prawdą, że strata ta przekroczyła sumę kapitału zapasowego i rezerwowych, a tym samym nie zachodziła konieczność zwołania NWZA.
Pan Adam L. Kalus błędnie utożsamił wartość kapitałów zapasowego i rezerwowych z kapitałem własnym. Zgodnie z art. 427 par. 5 k.h. o użyciu kapitałów zapasowego i rezerwowych rozstrzyga WZA, zatem do zmniejszenia jego wartości nie dochodzi automatycznie z chwilą stwierdzenia straty. WZA nie ma wszak obowiązku podjęcia uchwały o pokryciu straty kapitałem zapasowym. Ujemny wynik finansowy roku obrotowego pomniejsza wartość kapitału własnego. Wyliczenie wartości kapitału własnego może być dokonane bez decyzji WZA. W tym stanie rzeczy Adam L. Kalus dokonując subsumpcji stanu faktycznego do art. 430 k.h. dwukrotnie odliczył stratę”.