Prowadzenie biznesu wymaga dziś od przedsiębiorców inwestowania w rozwiązania teleinformatyczne o coraz wyższych możliwościach technologicznych. Stojąc przed koniecznością przesyłania coraz większej ilości danych, firmy oczekują coraz większych prędkości transmisji. Aplikacje pozwalające na przesyłanie danych, głosu i wideo oraz obsługę coraz bardziej zaawansowanych serwisów internetowych wymagają coraz szybszych łączy.
Z wszelkimi ograniczeniami w tej kwestii najlepiej radzą sobie technologie z rodziny xDSL. Zapowiadany przez niektórych zmierzch technologii DSL, spowodowany popularyzacją alternatywnych technologii bezprzewodowych — np. UMTS czy WiMAX — prędko jednak nie nadejdzie, a wszystko to za sprawą przyspieszenia w szerokim paśmie. Postęp technologiczny w dziedzinie transmisji danych spowodował, że mając do dyspozycji jedynie tradycyjne łącza telefoniczne zbudowane z kabli miedzianych, można je stosunkowo łatwo wykorzystać do budowy szybkiego łącza dostępowego do internetu. Technologia DSL (ang. Digital Subscriber Line) pozwala dziś osiągnąć prędkości transmisji rzędu 15 Mb/s, a nie jest to ostatnie słowo w tej dziedzinie. Technologia ta powstała w latach 80. i nikt wtedy nie przypuszczał, że osiągnie taką popularność.
W 2004 r. miał miejsce przełom w pracach związanych z technologią ADSL i pojawiła się jej kolejna odmiana w postaci VDSL (Very-High-Bit-Rate DSL). Należy do najszybszych technologii z rodziny xDSL wykorzystujących pojedynczą parę przewodów miedzianych. Istotnym impulsem w rozwoju VDSL była potrzeba zapewnienia usług multimedialnych wymagających niespotykanych dotąd prędkości transmisji. Pierwsza wersja VDSL pozwala na osiągnięcie transmisji z prędkością do 55 Mb/s w kierunku do użytkownika oraz do 15 Mb/s od niego. Niestety ta wersja technologii DSL nie jest pozbawiona wad — jej maksymalny zasięg wynosi około 1 km. Dlatego też, zanim VDSL na dobre zaistniało na rynku w 2005 r., pojawiła się druga wersja, oznaczona VDSL2. Umożliwia ona budowę struktur łączących sieć komputerową, telewizję kablową oraz telefonię głosową.
Podstawowe zalety VDSL2 to prędkości transmisji. Standard umożliwia przesył z prędkością 55 Mb/s do użytkownika oraz 30 Mb/s w przeciwnym kierunku, Przy takich prędkościach możliwe jest zbudowanie bardzo wydajnych sieci Triple-Play. Jak przewidują specjaliści, sieć taka umożliwiać będzie np. jednoczesną transmisję 3 kanałów telewizji wysokiej rozdzielczości, do tego rozmowy telefoniczne w technologii VoIP oraz surfowanie w internecie z prędkością do 5 Mb/s. Korzyści z tak wysokich transmisji będą osiągać przede wszystkim firmy. Telekonferencje, dostęp do serwerów aplikacyjnych to tylko wycinek możliwości sieci o dużych przepływnościach.
Damian Biedulski, zastępca dyrektora dywizji usług dla biznesu Telekomunikacji Polskiej