W stanowisku, które jest oceną wyroku TSUE sprzed kilku dni (zobacz: Wszystkie oczy zwrócone na TSUE) , podkreślono że bankowi przysługuje roszczenie o zwrot wypłaconego kapitału oraz roszczenie o wynagrodzenie za korzystanie z tego kapitału w przypadku, gdyby sąd uznał nieważność umowy.
Dlatego upadek umowy prowadzi do niekorzystnych skutków dla obu stron, zaznaczono.
ZBP przypomina, że przez czas ustalony w umowie kredytobiorca mógł korzystać z oddanego mu kapitału, natomiast bank nie mógł żądać zwrotu przed nadejściem terminu określonego w umowie.
"To świadczenie banku ma również swoją wartość, której zwrotu bank może domagać się na podstawie przepisów o nienależnym świadczeniu. Prawomocny wyrok stwierdzający nieważność ma charakter konstytutywny i dopiero z chwilą uprawomocnienia wyroku stwierdzającego nieważność zaczyna biec termin przedawnienia w zakresie rozliczenia stron, który dla banku wynosi 3 lata" - dodano.
ZBP uważa, że wyrok TSUE dopuszcza możliwość uzupełnienia przez sąd krajowy luk w umowie, spowodowanych usunięciem postanowienia uznanego za abuzywne przepisem prawa krajowego o charakterze dyspozytywnym, w sytuacji gdy usunięcie abuzywnego warunku zobowiązywałoby sąd krajowy do niekorzystnego dla konsumenta unieważnienia umowy w całości.
A to otwiera drogę do tego, by posiłkować się zasadami określonymi w kodeksie cywilnym (art 358 par. 2): "Wartość waluty obcej określa się według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z dnia wymagalności roszczenia, chyba że ustawa, orzeczenie sądowe lub czynność prawna zastrzega inaczej."