Nestle znaczy gniazdko

Agnieszka Ostojska-Badziak
opublikowano: 26-09-2008, 00:00

Ojciec — szklarz, brat — burmistrz Frankfurtu nad Menem. A ten trzeci? Henri Nestlé wymyślił mleko w proszku i założył firmę, która od ponad stulecia rośnie pod jego nazwiskiem.

Heinrich Nestle przyszedł na świat 10 sierpnia 1814 r. — we Frankfurcie nad Menem, jako jedenaste (po nim na świecie pojawiła się jeszcze trójka rodzeństwa) z dzieci szklarza Johanna Ulricha Matthiasa Nestle i Anny-Marii Cathariny Ehemann. Tradycja nakazywała, by syn dziedziczył zawód po ojcu. Ale Heinrich się wyłamał — i zaczął terminować u aptekarza.

Ród sprzed stuleci

Nestle w dialekcie południowej Szwabii to małe ptasie gniazdo. Stamtąd właśnie wywodzi się rodzina Heinricha. Dlatego w herbie rodowym — a potem w logo koncernu — trzy ptaszki w gniazdku karmione przez matkę.

Drzewo genealogiczne rodu głęboko wrasta w przeszłość. Zaczyna się od trójki braci: Hansa, Heinricha i Samuela. Nazywali się wówczas Nestlin. Ich ojciec urodził się w 1495 r., najstarszy syn — Hans — w 1520. Jego syn imiennik został bur- mistrzem Nagold. Z kolei jego pierworodny, Ulrich, był fryzjerem, piąty zaś syn Ulricha został pierwszym w rodzie szklarzem. I ten zawód przez ponad pięć pokoleń przechodził z ojca na syna.

Przez wieki rodzina Nestlin regularnie "dostarczała" też burmistrzów miasteczkom Szwabii: Dornstetten, Fredenstadt, Nagold, Sulz. Brat założyciela koncernu Nestlé — Gustaw Edmund — został nawet burmistrzem Frankfurtu nad Menem i senatorem tamtego regionu.

Kolby i retorty

Jako się rzekło: zanim Heinrich Nestle skończył dwudziestkę, praktykował cztery lata u J.E. Steina, właściciela apteki. W rodzinnym mieście długo miejsca nie zagrzał. Przeniósł się do francuskiej części Szwajcarii, mianowicie do Vevey. Tam otrzymał oficjalną licencję do przeprowadzania eksperymentów chemicznych, wydawania recept i sprzedaży leków. I zmienił imię i nazwisko: na Henri Nestlé — tylko po to, by lepiej się odnaleźć wśród lokalnej społeczności.

Łączył zapał naukowca z żyłką do interesów — w 1843 r. zaczął wytwarzać nasiona rzepaku, co było wówczas bardzo intratne. Zaangażował się również w produkcję olejów roślinnych, wyko- rzystywanych jako paliwo w lampach. Miał też wytwórnię likierów, rumu, winnice… Produkował i sprzedawał wodę gazowaną i lemoniadę. Wszechstronny przedsiębiorca, prawda? Wiodło mu się nieźle. Nawet kryzys z lat 1845-1847 spowodował jedynie zamknięcie produkcji wody gazowanej.

A inne sfery życia? Od 1857 r. skupiał się na badaniach nad oświetleniem gazowym i produkcją nawozów. W roku 1860, w wieku 46 lat, ożenił się z Anną Klementyną Teresą Hemant.

Na mleku

Trudno orzec, kiedy Henri Nestlé zaczął pracować nad produktami dla niemowląt. Ale było mu to niejako pisane. Pięcioro z trzynaściorga rodzeństwa Henri zmarło wkrótce po urodzeniu. No i jego żoną była jedyna córka społecznego lekarza: o umieralności niemowląt wiedziała wszystko — także przez obserwacje takich dramatów u obcych.

Praktyka w aptece dała Henri wiedzę, jak prowadzić badania. Mieszał krowie mleko z mąką i cukrem. W ten sposób opracował formułę pożywienia dla dzieci, niemogących pić mleka matki. Wspólnie ze swoim laboratoryjnym przyjacielem, Jeanem Balthasarem Schnetzlerem — naukowcem badającym żywność — usunął kwasy z mleka i krochmal z mąki, bo dla niektórych dzieci były ciężkie do strawienia.

Tak powstało pierwsze sztuczne mleko dla niemowląt. Produkt łatwy w użyciu: wystarczyło dodać wody do proszku — i jedzenie gotowe. "Farine Lactée Henri Nestlé", czyli "Mleczna mąka Henri Nestlé" schodziła jak świeże bułeczki. Do roku 1870 jedzenie dla niemowląt od Nestlé sprzedawano w całej Europie. Zaraz potem rzucili się na nie klienci w USA — wykładając po pół dolara za butelkę.

Henri Nestlé sprzedał firmę w 1875 r. swym biznesowym kompanom. Resztę życia spędził z rodziną w Montreux i Glion. Nie miał dzieci. Razem z żoną adoptowali dziewczynkę, Emmę. Do końca życia pomagał ludziom, udzielając małych pożyczek. I działał społecznie, wspierając rozwój lokalnej infrastruktury. W Glion mieszkał w domu do dziś znanym jako Villa Nestlé. Tam zmarł na atak serca — 7 lipca 1890 r.

Drugi tor

W tym samym czasie w Szwajcarii rozwijała się firma Anglo-Swiss Condensed Milk Company, należąca do braci Charlesa i George'a Page. Produkowali i sprzedawali mleko skondensowane, a potem również wymyśloną przez siebie odżywkę dla niemowląt.

Początkowo obie firmy konkurowały. W 1905 r. połączyły się w Nestlé Anglo-Swiss Condensed Milk Company. Dalszy rozwój koncernu przebiegał dwutorowo. Z jednej strony wprowadzano nowe wyroby, zdobywano większe udziały w rynku, budowano fabryki. Z drugiej — przejmowano mniejsze firmy. Do grupy wyrobów wykorzystujących mleko i odżywek dla niemowląt z czasem dołączyły: czekolada i wyroby cukiernicze, kawa, mrożonki, napoje, produkty dla gastronomii i żywność dla zwierząt domowych.

Międzynarodowa ekspansja Nestlé nie skończyła się na XIX wieku. Rok 1908 to początek działalności w Australii. A w 1921 r. w Brazylii rozpoczęto produkcję słodzonego mleka skondensowanego.

Inkorporacje

W 1938 r. Max Morgenthaler wynalazł pierwszą kawę rozpuszczalną i opatentował ją — na zlecenie Nestlé. Małe brązowe puszki Nescafé trafiły do klientów dokładnie w piątek, 1 kwietnia 1938 roku. Po II wojnie światowej, w 1947 roku, doszło do fuzji z Nestlé Alimentana Co SA, i w portfolio Nestlé pojawiła się marka Maggi.

Przełomowym był rok 1977 — wtedy firma przyjęła nazwę obowiązującą do dziś: Nestlé SA. Na początku lat 90. powstała spółka joint venture Nestlé SA i General Mills Inc., pod nazwą Cereal Partners Worldwide. To drugi co do wielkości producent płatków śniadaniowych na świecie. W 2001 roku Nestlé SA kupiło zaś firmę Ralston Purina: światowego producenta karmy dla zwierząt. Nowa organizacja, po scaleniu z należącym do Nestlé biznesem North American Friskies, występuje pod nazwą Nestlé Purina PetCare Company. A ostatnia akwizycja? Rok 2007, zakup marki Gerber od koncernu Novartis.

I co teraz?

Nestlé jest na szczycie. Zalicza się do największych koncernów świata. W czym upatruje drogi dalszego rozwoju?

— Chcemy propagować właściwe odżywianie, zdrowie i dobre samopoczucie. Wierzymy, że jasne i klarowne informacje o produkcie oraz odpowiedzialne komunikowanie się umożliwiają ludziom podejmowanie zdrowszych wyborów. Dlatego opracowaliśmy "Kompas Żywieniowy Nestlé". To źródło przejrzystych informacji żywieniowych o wszystkich naszych produktach, które pomagają klientom w ich codziennych wyborach dotyczących żywienia, zdrowia i dobrego samopoczucia — zapewnia Leszek Wencel, prezes Nestlé Polska.

Co jeszcze przykuwa uwagę koncernu: uniwersyteckie badania nad żywnością, popularyzacja wiedzy, zdrowego stylu życia. Biznes — i coś więcej. Henri Nestlé byłby zadowolony.

Historia logo

W 1868 r. założyciel firmy, Henri Nestlé, stworzył logo, opierając się na rodzinnym herbie i nazwisku, oznaczającym w języku niemieckim gniazdo.

Znak przedstawia dębowe gniazdko z trzema pisklętami karmionymi przez matkę. Miało symbolizować macierzyństwo, ciepło domowego ogniska i produkty kojarzące się z dziećmi. W 1938 r. w logo wkomponowano nazwę Nestlé. W 1988 r. w logotypie pozostały dwa z trzech piskląt wraz z mamą. Współczesną wersję zaprojektowano w 1995 r.

Ponad krajami

Nestlé sprzedaje swe wyroby w ponad 130 krajach świata, z czego 98 proc. poza Szwajcarią. Koncern ma 480 fabryk w 86 krajach, zatrudnia 276 tys. pracowników.

W I półroczu 2008 wartość sprzedaży wyniosła 53,1 mld CHF (ponad 106 mld zł), a zysk netto — 5,2 mld CHF (ponad 10,4 mld zł).

W Polsce Nestlé jest obecne od 1993 r. Firma zainwestowała już u nas ponad 400 mln USD, zatrudniając ponad 4,5 tys. pracowników.

© ℗
Rozpowszechnianie niniejszego artykułu możliwe jest tylko i wyłącznie zgodnie z postanowieniami „Regulaminu korzystania z artykułów prasowych” i po wcześniejszym uiszczeniu należności, zgodnie z cennikiem.

Podpis: Agnieszka Ostojska-Badziak

Polecane

Inspiracje Pulsu Biznesu

Puls Biznesu

Nieruchomości / Nestle znaczy gniazdko