Drastyczna redukcja wydobycia w kopalni położonej na wyspie Halmahera jest częścią szerszej strategii Indonezji, która kontroluje obecnie około 65 proc. światowej podaży tego metalu. Władze w Dżakarcie zintensyfikowały działania mające na celu podniesienie cen rynkowych, które w ciągu ostatnich dwóch lat spadły tak nisko, że doprowadziły do zawieszenia działalności konkurencyjnych kopalni w Australii oraz Nowej Kaledonii. Mechanizm kontroli opiera się na corocznych pozwoleniach określanych jako RKAB, które w 2026 roku zostały skrojone wyjątkowo restrykcyjnie. Firma PT Weda Bay Nickel, należąca do konsorcjum z udziałem francuskiej grupy Eramet oraz chińskiego Tsingshan Holding, potwierdziła już otrzymanie nowych wytycznych i zapowiedziała walkę o ich rewizję w połowie roku.
Reakcja rynków finansowych i kondycja sektora bateryjnego
Zapowiedź ograniczenia podaży błyskawicznie przełożyła się na wzrost cen na London Metal Exchange, gdzie trzymiesięczne kontrakty terminowe zyskały nawet 2,8 proc., osiągając poziom 17 980 dolarów za tonę. Choć nikiel pozostaje kluczowym komponentem stali nierdzewnej, jego przyszłość w sektorze elektromobilności stała się bardziej niepewna ze względu na rosnącą popularność ogniw bezniklowych. Indonezja planuje w 2026 roku ograniczyć całkowite wydobycie rudy do około 260 milionów ton, co stanowi potężny spadek względem pierwotnego celu na 2025 rok wyznaczonego na 379 milionów ton. Ta skoordynowana akcja rządu ma na celu odzyskanie kontroli nad marżami, które zostały nadwątlone przez wcześniejszą, nadmierną ekspansję produkcyjną.
Nikiel, stosowany w bateriach i stali nierdzewnej, wzrósł o ponad 25 proc. od połowy grudnia 2025 r.
Paradoksy operacyjne i widmo wielomilionowych kar
Sytuacja w Weda Bay stała się szczególnie trudna, ponieważ kopalnia ta miała być fundamentem zasilającym ogromny park przemysłowy, a pierwotne plany zakładały zwiększenie wydobycia do ponad 60 milionów ton. Obecnie, zamiast eksportować nadwyżki, zakład został zmuszony do importowania surowca z Filipin, aby utrzymać ciągłość procesów przetwórczych przy tak niskich limitach krajowych. Dodatkowym obciążeniem dla spółki jest konflikt prawny z rządem, który przejął kontrolę nad 148 hektarami terenu kopalni w związku z naruszeniem warunków pozwoleń. Firmie grozi kara finansowa w wysokości około 3 bilionów rupii, co stanowi równowartość 180 milionów dolarów.