Wybierz podatek na 2020 r.

opublikowano: 16-01-2020, 22:00

PIT Można już zastanowić się nad zmianą formy opodatkowania działalności gospodarczej w tym roku. Przedsiębiorcy na karcie podatkowej mają na to najmniej czasu — tylko do 20 stycznia.

Z nowym rokiem przyszła pora na ewentualną zmianę rodzaju opodatkowania działalności gospodarczej prowadzonej przez osoby fizyczne. Taka decyzja wymaga zgłoszenia skarbówce. Żadnych kroków nie muszą natomiast podejmować przedsiębiorcy, którzy takiego zamiaru nie mają i chcą pozostać przy formie, według której dotychczas rozliczali swoje zyski z fiskusem. Zasadą jest, że dokonany kiedyś wybór jest aktualny tak długo, aż ktoś postanowi go zmienić, albo musi to zrobić, gdy przestanie spełniać warunki uprawniające go do dotychczasowego opodatkowania.

W podatkach dochodowych od osób fizycznych (PIT) wykonujących działalność gospodarczą z góry zakłada się, że podlega ona ogólnym zasadom opodatkowania. Jest to forma podstawowa, zgodnie z którą PIT jest ustalany według dwustopniowej skali podatkowej, czyli z dwiema stawkami przypisanymi określonym w niej przedziałom dochodów. Ktoś, kto zaczyna prowadzić biznes, automatycznie jest zobowiązany do rozliczania zysków z niego uzyskiwanych w taki właśnie sposób.

Cztery opcje

Nie jest to jednak przymus. Niemniej decyzja, czy ktoś skorzysta z tej podstawowej formy, czy nie, musi zapaść przy złożeniu wniosku o wpis do rejestru założonej firmy, czyli do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEIDG). Przedsiębiorca ma bowiem prawo od razu wybrać inny rodzaj opodatkowania. W sumie są takie cztery — zasady ogólne PIT (czyli rozliczenia dochodów według wspomnianej skali), liniowy PIT, ryczałt ewidencjonowany albo karta podatkowa. Jeśli potem przedsiębiorca uzna, że nie wybrał najlepiej, na zmianę musi poczekać, bo może ją zrobić tylko raz w roku kalendarzowym — składając wniosek do CEIDG albo przekazując oświadczenie w urzędzie skarbowym.

Kiedyś deklaracja takiej zmiany musiała być złożona do 20 stycznia. Obecnie w tym terminie muszą to zrobić przedsiębiorcy, którzy chcą zacząć opłacać PIT w formie karty podatkowej albo z niej zrezygnować. Termin na zmianę pozostałych form opodatkowania nie jest określony ścisłą datą. Należy to zrobić do 20. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym przedsiębiorca uzyska pierwszy przychód z działalności w danym roku podatkowym. Jeżeli osiągnie go w grudniu, opodatkowanie może zmienić do końca tego samego roku.

Zasady ogólne

Przedsiębiorca opłaca PIT zgodnie ze skalą podatkową — od uzyskiwanych dochodów (czyli przychodów pomniejszonych o koszty). Przedsiębiorcy powinni pamiętać, że przychodem są kwoty należne, nawet jeżeli ich faktycznie nie zapłacono. Natomiast wydatki pomniejszające podstawę opodatkowania muszą być poniesione w celu uzyskania przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu, aby można je było zaliczyć do kosztów podatkowych. Ustawa o PIT zawiera też dość długi katalog wydatków, których do tych kosztów zaliczyć nie można. Na zasadach ogólnych przysługują też przedsiębiorcy różnego rodzaju ulgi, zmniejszające obciążenie podatkiem, w tym na inwestycje B+R, darowizny lub na wychowanie dziecka.

Przedsiębiorca musi prowadzić księgę przychodów i rozchodów. Jeżeli w danym roku jego przychód przekroczy równowartość 2 mln EUR, w następnym ma obowiązek prowadzić księgi rachunkowe.

Podatek liniowy

To także podatek płacony od dochodów. Ma on jednak jedną stawkę — 19 proc. — niezależną od wysokości osiąganych zysków. Nie wszystkie ulgi przysługują przedsiębiorcy, który decyduje się na liniowy PIT. Może skorzystać z odliczeń na badanie i rozwój, rozliczać straty z działalności (podobnie jak przy zasadach ogólnych), ale np. ulgi na wychowanie dziecka już nie może uwzględnić w rozliczeniach. Nie ma także prawa do złożenia wspólnego zeznania rocznego, np. z małżonkiem, co jest dane osobom prowadzącym działalność, od której odprowadzają PIT według skali podatkowej.

Ryczałt ewidencjonowany

To PIT zryczałtowany i płacony od przychodu, czyli bez uwzględnienia kosztów działalności. Jego stawki są zróżnicowane i zależą od rodzaju prowadzonego biznesu. Uprawnia on do skorzystania z różnego rodzaju ulg, jak przy zasadach ogólnych, aczkolwiek nie ze wszystkich. Ryczałtowiec nie może też rozliczyć się wspólnie z małżonkiem. Ponadto z tej formy może skorzystać w danym roku ten przedsiębiorca, którego przychody za rok poprzedni nie przekroczyły równowartości 250 tys. EUR. Ryczałtowcy ci muszą prowadzić ewidencję przychodów.

Karta podatkowa

To najprostszy podatek, a jego wysokość jest wyrażona w konkretnych kwotach (niezależnie od uzyskanych przychodów) różnej rozpiętości — od ok. 100 zł do prawie 2 tys. zł. Karta jest przeznaczona dla najmniejszych podatników, którzy wykonują działalność usługową lub wytwórczo-usługową. Wysokość płaconego co miesiąc podatku zależy m.in. od rodzaju i zakresu prowadzonej działalności, liczby zatrudnionych pracowników oraz mieszkańców miejscowości, w której działa podatnik na karcie. Kwoty tego podatku obowiązujące w 2020 r. ogłoszono w obwieszczeniu opublikowanym w Monitorze Polskim z 27 listopada 2019 r. pod poz. 1141.

82 zł Tyle wynosi w 2020 r. najniższy PIT na karcie podatkowej, m.in. od usług cerowania i naprawy odzieży, obciągania guzików, repasacji pończoch — wykonywanych bez zatrudniania pracowników.

Stawki ryczałtu ewidencjonowanego

Stawki podatku zależą od rodzaju wykonywanej działalności:

  • 20 proc. od przychodów z wykonywania wolnych zawodów, np. jako lekarz, technik dentystyczny, tłumacz
  • 17 proc. od przychodów ze świadczenia usług, m.in. reprodukcji komputerowych nośników informacji, pośrednictwa w sprzedaży hurtowej samochodów osobowych i furgonetek prowadzonej przez internet i w formie tradycyjnej, parkingowych, związanych z zakwaterowaniem, wydawniczych, zarządzania nieruchomościami na zlecenie, wynajmu i dzierżawy, fotograficznych, poradnictwa dla dzieci dotyczącego problemów edukacyjnych
  • 12,5 proc. z tytułu umowy najmu, jeżeli roczne dochody z najmu przekraczają 100 tys. zł (od nadwyżki przychodów ponad tę kwotę)
  • 8,5 proc. od przychodów m.in. z działalności usługowej, w tym od przychodów z działalności gastronomicznej w zakresie sprzedaży napojów o zawartości alkoholu powyżej 1,5 proc.; od przychodów z tytułu umowy najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze do kwoty 100 tys. zł, świadczenia usług wychowania przedszkolnego
  • 5,5 proc. od przychodów m.in. z działalności wytwórczej, robót budowlanych, sprzedaży jednorazowych biletów komunikacji miejskiej, znaczków pocztowych
  • 3 proc. od przychodów m.in. z działalności usługowej w zakresie handlu i z działalności gastronomicznej, z wyjątkiem przychodów ze sprzedaży napojów o zawartości powyżej 1,5 proc. alkoholu, z odsetek od środków na rachunkach bankowych utrzymywanych w związku z wykonywaną działalnością gospodarczą, usług związanych z produkcją zwierzęcą, sprzedaży ryb z własnych połowów
  • 2 proc. od przychodów ze sprzedaży przetworzonych (w sposób inny niż przemysłowy) produktów roślinnych i zwierzęcych pochodzących z własnej uprawy, hodowli lub chowu.

© ℗
Rozpowszechnianie niniejszego artykułu możliwe jest tylko i wyłącznie zgodnie z postanowieniami „Regulaminu korzystania z artykułów prasowych” i po wcześniejszym uiszczeniu należności, zgodnie z cennikiem.

Podpis: Iwona Jackowska

Być może zainteresuje Cię też:

Polecane