Do czego potrzebny kod LEI i jak go otrzymać

Materiał Partnera
opublikowano: 09-01-2014, 11:39

Bez identyfikatora LEI raportowanie do repozytoriów transakcji nie jest możliwe, ale uzyskanie go w KDPW to czysta formalność

Gdy transakcje instrumentami pochodnymi wymykają się spod kontroli nadzoru, ich konsekwencje mogą być bardzo poważne. Ze skutkami kryzysu finansowego borykamy się do dziś. Dlatego instytucje nadzorujące rynek pracują nad systemem, który ma zapobiec podobnym problemom w przyszłości.

Wizytówka do raportowania

W listopadzie 2011 r. Grupa G20 zobowiązała Radę Stabilności Finansowej (Financial Stability Board — FSB) do przygotowania zaleceń i harmonogramu wdrażania globalnego systemu identyfikacji wszystkich podmiotów, które są stronami transakcji na rynkach finansowych. FSB powołał międzynarodową grupę roboczą, która opracowała podstawy funkcjonowania tego systemu. Opublikowano je i przyjęto w czerwcu 2012 r. Podmioty zaangażowane w transakcje w instrumentach finansowych będą identyfikowane poprzez unikalne numery, tzw. kody LEI, czyli Legal Entity Identifier. Zgodnie z wytycznymi ESMA bez kodu LEI nie jest możliwe raportowanie transakcji do repozytoriów transakcji. System LEI poprawia zarządzanie ryzykiem i ocenę ryzyka, zaś agregacja danych finansowych jest dużo łatwiejsza.

Kto powinien mieć kod

Obowiązek raportowania do repozytorium transakcji ma każdy podmiot prawny zaangażowany w transakcje w instrumentach pochodnych, bez względu na pozycję, jaką zajmuje w procesie zawierania i rozliczania takich transakcji. Obowiązki wynikające z rozporządzenia EMIR nie dotyczą wyłącznie instytucji finansowych. Muszą je wypełniać wszystkie osoby prawne, zawierające kontrakty pochodne, zarówno na rynku regulowanym, jak i poza nim (czyli na rynku OTC).Zgłaszanie raportów do repozytorium transakcji będzie obowiązkowe od 12 lutego 2014 r. W tym dniu każdy podmiot prawny, chcący zawierać transakcje instrumentami pochodnymi, powinien już taki numer posiadać. Rynek transakcji pochodnych w Polsce szybko się rozwija. O numer LEI będą musiały wystąpić tysiące polskich podmiotów. Nie warto więc zostawiać tego na ostatnią chwilę.

Gdzie się zgłosić po kod LEI

Systemem LEI zarządza Centralna Jednostka Operacyjna (Central Operating Unit— COU) wspierana przez Lokalne Jednostki Operacyjne (Local Operating Unit — LOU) nadające kody LEI uczestnikom rynku na całym świecie. W Polsce rolę LOU pełni KDPW. 19 sierpnia KDPW otrzymał prefiks (2594) niezbędny do nadawania identyfikatorów LEI. Prefix został nadany przez ROC (Regulatory Oversight Committee), regulacyjne ciało nadzorcze, powołane przez Financial Stability Board. O numer prefiks dla KDPW wystąpił Urząd Komisji Nadzoru Finansowego, który działa jako podmiot pośredniczący w procesie zatwierdzania przez ROC instytucji krajowej. 29 listopada 2013 r. KDPW rozpoczął już działalność operacyjną w zakresie nadawania numerów identyfikujących o statusie opartym na normie ISO 17442, zgodnych ze standardem LEI, dając gwarancję, że kod ten, po uzyskaniu przez KDPW statusu jednostki pre-LOU, uzyska status kodu pre-LEI (docelowo LEI) automatycznie, bez konieczności zawierania z KDPW odrębnej umowy. Procedura uzyskiwania kodów LEI jest prosta. Pierwszy krok to rejestracja konta internetowego na stronie KDPW. Po potwierdzeniu loginu i danych po pierwszym zalogowaniu trzeba zarejestrować wniosek o kod LEI i złożyć zamówienie. Po dokonaniu opłaty przyznawany jest kod LEI.

Raportowanie transakcji krok po kroku

1. Obowiązek raportowania
Zgodnie z art. 9 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 z 4 lipca 2012 r. w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji, określanego skrótem EMIR, kontrahenci oraz CCP mają obowiązek zapewnienia, aby szczegółowe informacje na temat każdego zawartego przez te podmioty kontraktu pochodnego, jego zmian oraz rozwiązania były przekazywane do repozytorium transakcji zarejestrowanego lub uznanego przez ESMA.

Obowiązek raportowania dotyczy:

* transakcji zawartych przed 16 sierpnia 2012 r., aktywnych w tym dniu;

* transakcji zawartych 16 sierpnia 2012 r. lub później.

2. Od kiedy należy raportować?
Obowiązek raportowania wchodzi w życie 12 lutego 2014 r. Zgodnie z Rozporządzeniem EMIR — po upływie 90 dni od uprawomocnienia się decyzji ESMA o zarejestrowaniu pierwszego repozytorium, co nastąpiło 7 listopada 2013 r, kiedy ESMA zarejestrowała m.in. Repozytorium Transakcji\ w KDPW (KDPW_TR).

3. Backloading
Okres przejściowy na zaraportowanie transakcji objętych obowiązkiem raportowania zawartych przed wejściem w życie tego obowiązku (backloading) wynosi:

* 90 dni — jeżeli kontrakt jest aktywny w dniu wejścia w życie obowiązku raportowania (czyli 12 lutego 2014);

* 3 lata — jeżeli kontrakt został rozwiązany przed wejściem w życie obowiązku raportowania.

4. Kto musi raportować?
Samemu czy przez pośrednika? Obowiązek raportowania dotyczy przedsiębiorstw zawierających kontrakty pochodne. Obowiązek raportowania nie dotyczy osób fizycznych. Istnieje możliwość delegowania raportowania do innego podmiotu:

* KDPW_CCP;

* drugiej strony transakcji;

* podmiotu trzeciego.

Nie ma ograniczeń dotyczących statusu/miejsca ustanowienia podmiotu raportującego. Pomimo delegowania raportowania odpowiedzialność za raportowanie ciągle spoczywa na kontrahencie:

* odpowiedzialność za poprawne i terminowe przekazanie raportu;

* odpowiedzialność za merytoryczną poprawność danych;

* odpowiedzialność za uzgodnienie szczegółów kontraktu z drugą stroną transakcji, w tym w szczególności unikalnego identyfikatora transakcji.

Informacje na temat każdego zawartego kontraktu pochodnego oraz na temat wszelkich zmian lub rozwiązania tego kontraktu muszą być przekazywane do repozytorium nie później niż w dniu roboczym następującym po zawarciu, zmianie warunków lub rozwiązaniu kontraktu.

5. Jakie rodzaje kontraktów można raportować do KDPW_TR?
Do KDPW_TR mogą być zgłaszane wszystkie rodzaje kontraktów objętych obowiązkiem raportowania, w następujących klasach:

* towarowy instrument pochodny (CO);

* kredytowy instrument pochodny (CR);

* walutowy instrument pochodny (CU);

* instrument pochodny na akcje (EQ);

* instrument pochodny na stopę procentową (IR);

* inny instrument pochodny (OT).

KDPW_TR jest uprawnione do rejestrowania wszystkich klas instrumentów pochodnych zawieranych na terenie całej Unii Europejskiej, zarówno na rynku regulowanym, jak i OTC.

6. Główne typy uczestnictwa w KDPW_TR
Generalny uczestnik raportujący (GUR) — podmiot, który raportuje do KDPW_TR we własnym imieniu oraz jako podmiot pośredniczący w wypełnianiu obowiązku raportowania przez inne podmioty, również nie będące kontrpartnerami tego podmiotu;

Zwykły uczestnik raportujący (ZUR) — podmiot, który raportuje do KDPW_TR we własnym imieniu lub w imieniu swojego kontrpartnera;

Pośredni uczestnik repozytorium (PUR) — podmiot, który sam nie zgłasza danych o zawartych przez siebie transakcjach, ale jest zainteresowany przeglądaniem transakcji i ewentualnym zgłaszaniem błędów w transakcjach zaraportowanych, w których jest stroną.

7. Jak zostać uczestnikiem KDPW_TR
Aby zostać uczestnikiem KDPW_TR należy złożyć wniosek w sprawie zawarcia umowy o uczestnictwo zgodnie z wymogami przewidzianymi w Regulaminie Repozytorium Transakcji. Umowa o uczestnictwo zawierana jest w terminie do 10 dni roboczych od dnia złożenia w KDPW kompletnego wniosku o jej zawarcie.

Szczegółowe informacje znajdują się na stronie www.kdpw.pl w zakładce Repozytorium Transakcji

8. Kod LEI
Posiadanie kodu LEI (Legal Entity Identifier) jest niezbędne, by móc raportować do repozytoriów transakcji. Każdy podmiot zobowiązany do raportowania, niezależnie od tego, czy robi to samodzielnie, czy przez pośrednika, musi posiadać kod LEI, za pośrednictwem którego będzie identyfikowany jako kontrahent. W Repozytorium KDPW wymagany będzie identyfikator zgodny ze standardem LEI oparty na normie ISO 17442. Numer ten jeszcze przed wejściem w życie obowiązku raportowego stanie się numerem pre-LEI, a następnie numerem LEI. Rozpoczęcie nadawania kodów zgodnych ze standardem LEI jest możliwe dzięki przyznaniu KDPW tzw. prefiksu (2594).

9. Komunikacja z KDPW_TR
Repozytorium w KDPW udostępnia swoim uczestnikom dwa interfejsy komunikacyjne: A2A (Application to Applicaction) oraz U2A (User to Application):

* A2A to interfejs wspierający automatyczną wymianę danych pomiędzy aplikacją repozytorium po stronie KDPW i aplikacjami uczestników. Zrealizowany jest na bazie wymiany zdefiniowanych komunikatów w formacie XML za pomocą oprogramowania IBM WebSphere MQ;

* U2A to graficzny interfejs użytkownika wspierający manualną wymianę danych z aplikacją wspierającą usługę repozytorium transakcji. Zrealizowany jest na bazie aplikacji dostępnej w ramach witryny internetowej KDPW. Regulaminowym wymaganiem jest pobranie i zainstalowanie minimum jednego certyfikatu imiennego zapewniającego dostęp do interfejsu U2A.

10. Aplikacja testowa
KDPW od czerwca 2013 r. udostępnia zewnętrznym użytkownikom aplikację testową.

Dostęp do środowiska testowego jest bezpłatny.
Aplikacja testowa składa się z dwóch środowisk:

* TSTA — to odzwierciedlenie aktualnego środowiska produkcyjnego;

* TSTB — w tym środowisku testowane są nowe funkcjonalności przed ich produkcyjnym wdrożeniem.

Aby uzyskać dostęp do środowiska testowego należy wypełnić i dostarczyć do KDPW wniosek zamieszczony na stronie internetowej KDPW w zakładce Repozytorium Transakcji > Aplikacja testowa, a następnie pobrać i zainstalować wymagany certyfikat.

11. Więcej informacji pod adresem
www.kdpw.pl >Repozytorium Transakcji

© ℗
Rozpowszechnianie niniejszego artykułu możliwe jest tylko i wyłącznie zgodnie z postanowieniami „Regulaminu korzystania z artykułów prasowych” i po wcześniejszym uiszczeniu należności, zgodnie z cennikiem.

Podpis: Materiał Partnera

Polecane

Inspiracje Pulsu Biznesu