Piątek przynosi cofnięcie się dolara na szerokim rynku po ostatnich wzrostach. Wczoraj indeksy na Wall Street wypadły słabo i tłumaczy się to pogorszeniem nastrojów wokół spółek technologicznych po tym, jak urządzenia Apple'a nie będą mogły być używane w chińskich agencjach rządowych.

Zamieszanie wywołane przez nadspodziewanie głęboką obniżkę stóp procentowych przez RPP przyczyniło się do pogłębienia tendencji na krajowym rynku finansowym, rozwijających się stopniowo od ponad miesiąca. Już od połowy lipca trwa osłabienie złotego, które po decyzji RPP gwałtownie przyspieszyło. Zgodnie z klasyczną regułą, deprecjacji PLN względem dolara towarzyszyła równoległa korekta cen akcji na GPW.

Złoty jest najsłabszy względem euro oraz dolara amerykańskiego od kwietnia. W relacji do franka czy funta widzimy poziomy nienotowane od I kwartału tego roku. Skala deprecjacji jest ogromna, choć Narodowy Bank Polski nie wykazuje większego zmartwienia z tego powodu.

Zasięg letniej korekty na zachodnich rynkach akcji jest jak dotąd ograniczony i daje niedźwiedziom niewiele argumentów. Znamienna była pierwsza sesja września, kiedy to mimo istotnego wzrostu rentowności obligacji (a więc spadku cen) rynek akcji nie zareagował panicznie. Wręcz przeciwnie, VIX, zwany indeksem strachu, zamknął sesję 1 września na poziomie najniższym od 2019 r. Świadczy to o tym, że znajdujemy się w reżimie obniżonej zmienności i w końcówce roku możemy oczekiwać kontynuacji wspinaczki po ścianie strachu. Cel: nowe szczyty amerykańskich indeksów. Sentyment inwestorów instytucjonalnych względem tej klasy aktywów wciąż znajduje się na niebywale pesymistycznym poziomie.

Czwartkowe notowania na rynku warszawskim były kolejnym dniem dynamicznej przeceny. WIG20 stracił 1,57 procent przy spadku indeksu szerokiego rynku WIG o 1,22 procent. Analogicznie do sesji środowej obrót w WIG20 przekroczył 1 mld złotych, gdy na całym rynku sięgnął 1,26 mld złotych.

Wczorajsza decyzja Rady Polityki Pieniężnej o pierwszej od maja 2020 roku obniżce wysokości stopy referencyjnej z najwyższego od 2002 roku poziomu 6,75 proc. do 6 proc. proc. zszokowała polski rynek finansowy. Przy rocznej dynamice CPI w Polsce na poziomie 10,1 proc. w sierpniu ekonomiści oczekiwali obniżki, ale tylko do poziomu 6,5 proc. Wystarczy powiedzieć, że kurs EUR/PLN wzrósł wczoraj o 1,73 proc. To najwyższa jednodniowa zwyżka kursu tej pary walutowej od 7 marca 2022 (+1,73 proc.; inwazja Rosji na Ukrainę) oraz 23 marca 2020 (+1,92 proc.; pandemia Covid-19). Tak samo jest w przypadku 4-sesyjnych zmian kursu EUR/PLN. Nasuwają się tu też oczywiście skojarzenia z Turcją, gdzie pomimo bardzo wysokiego poziomu tempa inflacji bank centralny utrzymywał przed tegorocznymi wyborami niski poziom stóp, by po wyborach – wygranych przez urzędującego prezydenta – zacząć ich wysokość gwałtownie podnosić.

Rada Polityki Pieniężnej zaskoczyła wszystkich skalą obniżki stóp procentowych. Po zapowiedzi prezesa Glapińskiego sprzed dwóch miesięcy rynek zakładał 25 punktów, a było ich aż 75. To postawiło Polskę na drugim biegunie, jeśli chodzi o światową politykę monetarną. Przypomnijmy, że w USA cały czas jest w grze jeszcze jedna podwyżka stóp, a przedstawiciele Fed komunikują, że nie czas jeszcze aby mówić o obniżkach. Nie tak dawno jak wczoraj rano Knot z EBC mówił, że rynek zbyt nisko wycenia prawdopodobieństwo podwyżki stóp podczas wrześniowego posiedzenia. Ta dywergencja wywołała wczoraj dużą przeceną na rynku złotego. Za euro oraz dolara musimy dziś płacić ponad 10 groszy więcej niż 24 godziny temu. Dalsza reakcja w dużej mierze zależeć będzie od wydźwięku dzisiejszej konferencji prasowej i wytłumaczenia tego ruchu. Kolejne gołębie sygnały mogą dalej ciążyć złotemu, podczas gdy określenie wczorajszej obniżki jako jednorazowego dostosowania powinno sprzyjać częściowemu odreagowaniu.

Przebieg wtorkowej sesji na Wall Street był mieszany. Z jednej strony spółki przemysłowe zakończyły handel minimalnie nad kreską, a przemysłowy Dow Jones spadł o ponad 0.5%. Dziś przeważa jednak czerwień, a notowania kontraktów terminowych osuwają się na południe. W przypadku S&P500 jesteśmy już poniżej 4500 pkt. Niemiecki Dax na otwarciu dzisiejszych godzin handlu spada poniżej 15800 pkt.

We wtorek ropa naftowa była odmieniana przez wszystkie przypadki. To efekt doniesień na temat podaży na tym rynku. Arabia Saudyjska oraz Rosja zdecydowały się na przedłużenie dobrowolnych cięć wydobycia do końca roku. Baryłka brent oraz WTI wyszły na kilkumiesięczna maksima. Cena znalazła się na najwyższym poziomie od listopada 2022 roku. Wzrosły obawy o to, że w dłuższym terminie wyższe ceny energii spowodują, że inflacja ponownie zostanie podbita. Dolar zyskiwał na wartości a rentowności amerykańskich obligacji USA znalazły się wyżej. Euro straciło po słabych danych PMI.

W USA wczoraj sesji nie było, więc można wykorzystać tą okazję na spojrzenie w inny obszar. Przykładowo dzisiejsze dane wskazują na spowolnienie wzrostu w chińskim sektorze usług. Prywatny wskaźnik PMI dla aktywności usługowej w Chinach spadł do najniższego poziomu od ośmiu miesięcy, osiągając w sierpniu wartość 51.8 pkt. w porównaniu do lipcowego poziomu 54.1 pkt. Mimo to, co jest tu pewnym pocieszeniem, wskaźnik ten pozostawał powyżej poziomu 50 przez osiem kolejnych miesięcy, co wskazuje na kontynuację ekspansji.

Wtorek przynosi umocnienie dolara na szerokim rynku. Czy rynek zakłada, że powracający dzisiaj na rynek inwestorzy z USA będą myśleć w ten sposób? Kontrakty futures na indeksy na Wall Street zaczynają spadać w dół, co może pasować do koncepcji silniejszego dolara w ślad za globalnym podbiciem trybu risk-off.

W USA i Kanadzie w pierwszy poniedziałek września obchodzone jest Święto Pracy, więc wczoraj tamtejsze rynki finansowe były nieczynne. Dziś ok. godz. 9:35 kontrakty na główne amerykańskie indeksy notowały niewielkie spadki (S&P 500 -0,18 proc.). We wtorek na giełdach Azji i Oceanii przeważały zniżki, ale z tej tendencji wyłamał się japoński Nikkei 225, który po wzroście o 0,3 proc. osiągnął swój najwyższy poziom od miesiąca (japoński rynek akcji lubi ponownie słabnącego jena?). Zgodnie z oczekiwaniami bank centralny Australii nie zmienił dziś wysokości swojej stopy procentowej i pozostała ona na poziomie 4,1 proc. (All Ordinaries Index -0,12 proc.)

Najnowsze dane z amerykańskiego rynku pracy za sierpień wymagają kilku zdań komentarza ze względu na pojawiające się w nich ważne sygnały.

Ubiegły tydzień na amerykańskim rynku akcyjnym okazał się najlepszy od czerwca, ale i tak w skali całego miesiąca główne indeksy znalazły się pod kreską. Wyprzedaż z pierwszych trzech tygodni spowodowana była wzrostem rentowności na rynku długu. Tu jednak sytuacja uspokoiła się, przez co jest nadzieja na kontynuowanie odbicia. Opublikowane w piątek sierpniowe dane z amerykańskiego rynku pracy miały jednoznacznie pozytywny wydźwięk dla rynku akcyjnego. Z jednej strony tempo kreacji nowych miejsc pracy przyspieszyło, co jest oznaką względnie dobrej koniunktury, a z drugiej sygnały dla Fed są gołębie. Stopa bezrobocia nieoczekiwanie wzrosła do 3.8% z 3.5% odnotowanych w lipcu, a dynamika płac spadła do 4.3% z 4.4% przed miesiącem. To sygnał, że nie trzeba dalej podnosić stóp, bo bliżej jest do zrealizowania mandatu Rezerwy Federalnej. Mimo tego piątkowa sesja na Wall Street nie przyniosła dużych przetasowań. Najwięcej 0.3% zyskał przemysłowy Dow Jones. Indeks ISM dla amerykańskiego przemysłu wzrósł w sierpniu do 47.6 pkt. z 46.4 pkt. przed miesiącem, pozostając jednak głęboko poniżej granicznej wartości 50 pkt. oddzielającej wzrost od kurczenia się sektora.

Amerykańska waluta w poniedziałek delikatnie traci, korygując tym samym umocnienie obserwowane w piątek wieczorem. Dolar zyskiwał chociaż dane były mieszane - słabość rynku pracy widoczna była poprzez odbicie stopy bezrobocia do 3,8 proc., choć częściowo była równoważona przez nieco lepsze dane o liczbie nowych etatów (187 tys. w pozarolniczym w sierpniu).