Europa po szczycie, scenariusze dla rynków

Krzysztof Wołowicz
18-07-2011, 00:00

Po publikacji wyników stress-testów dla banków europejskich kolejnym istotnym wydarzeniem będzie spotkanie unijnych przywódców dotyczące następnego programu pomocy dla Grecji. Rezultaty tego spotkania mogą przynieść długo wyczekiwany przełom w sprawie restrukturyzacji greckiego zadłużenia.

Herman Van Rompuy, przewodniczący Komisji Europejskiej, zwołał specjalny szczyt przywódców krajów strefy euro dotyczący problemów zadłużeniowych. Groźba rozszerzenia kryzysu na takie kraje jak Włochy czy Hiszpania wymaga zdecydowanych działań. Prawdopodobnie podczas szczytu zapadną ustalenia odnośnie do sposobu restrukturyzacji greckiego zadłużenia. Możliwych jest kilka scenariuszy.

1 Brak restrukturyzacji — prawdopodobieństwo realizacji 10 proc.

To scenariusz obecnie coraz mniej prawdopodobny. Zakłada on, że Grecja poradzi sobie bez konieczności restrukturyzacji. Taki scenariusz wymagałby dodatkowego wsparcia ze strony MFW i UE. Zwolennicy tego scenariusza uważają, że upadek Grecji pociągnąłby za sobą większe koszty niż dalsze jej dotowanie. Unia i MFW godzą się na wsparcie Grecji, bo chcą ograniczyć tzw. ryzyko zarażenia pozostałych krajów strefy euro. ECB jest przeciwny restrukturyzacji, gdyż zakupił w ramach pomocy krajom peryferyjnym obligacje skarbowe tych państw za 76 mld EUR. Problemem jest zgoda sektora prywatnego na udział w restrukturyzacji. Przy braku MFW, UE i EBC będą musiały wziąć na siebie cały ciężar finansowania. Oznacza to, że instytucje te narzucą samodzielnie Grecji warunki pomocy. Podstawowym warunkiem obecnie jest udana prywatyzacja majątku narodowego na kwotę 50 mld EUR. Równocześnie MFW zwraca uwagę, że rząd grecki posiada nieruchomości o wartości 280 mld EUR. Sprzedaż tych aktywów zmniejszy zadłużenie.

2 Restrukturyzacja z udziałem prywatnych wierzycieli — prawdopodobieństw realizacji 45 proc.

Tzw. inicjatywa paryska zakłada w 50 procentach "dobrowolne" rolowanie przez prywatnych wierzycieli zapadającego do połowy 2014 r. długu na nowe 30-letnie obligacje. Do tego czasu trzeba wykupić dług za 98 mld EUR. Dalsze 20 procent z wykupu ma zostać przeznaczone na fundusz gwarantujący przyszłe zobowiązania Grecji. UE i MFW uruchomią pieniądze, które umożliwią obsługę zobowiązań wynikających z greckich obligacji. Czynnikiem ryzyka jest reakcja Międzynarodowego Stowarzyszenia ds. Swapów i Derywatów (ISDA). To organizacja zrzeszająca instytucje operujące na rynku instrumentów pochodnych. Jeśli zdecyduje ona, że swapy kredytowe, czyli tzw. CDS-y, na grecki dług staną się wymagalne, to banki i instytucje finansowe, które wystawiały CDS-y na grecki dług będą musiały szybko znaleźć 80 mld USD. Ten czynnik stanowi obecnie największe zagrożenie dla rynków akcji. Mimo wszystko większe prawdopodobieństwo przypisujemy pozytywnej decyzji.

3 Restrukturyzacja długów — prawdopodobieństwo realizacji 40 proc.

Restrukturyzacja możliwa jest jako anulowanie części długów, obniżenie oprocentowania zobowiązań lub wydłużenie terminów spłaty zadłużenia. Każda z tych form restrukturyzacji zapewnia wierzycielom spłatę części zadłużenia. Z punktu widzenia Grecji rozwiązanie to wydaje się najkorzystniejsze. Sytuacja finansowa kraju poprawi się i umożliwi szybszy powrót na ścieżkę wzrostu gospodarczego. Kosztem jest wzrost oprocentowania obligacji i ograniczony dostęp do rynków finansowych. Należy jednak zauważyć, iż koszty te ponoszone są już od dłuższego czasu. Dla strefy euro restrukturyzacja zadłużenia oznacza wzrost ryzyka w sektorze bankowym wynikający ze znacznego zaangażowania banków europejskich w greckie aktywa rządowe. Prawdopodobieństwo takiego scenariusza rośnie z każdym miesiącem.

4 Wystąpienie Grecji ze strefy euro — prawdopodobieństwo realizacji 5 proc.

Wydaje się, że opuszczenie strefy euro bez jednoczesnego opuszczenia Unii Europejskiej jest mało prawdopodobne ze względów prawnych. Opuszczenie strefy euro wcale nie musi też oznaczać konieczności rezygnacji ze wspólnej waluty. Teoretycznie kraj opuszczający może więc nadal posługiwać się euro. Możliwe jest również wyjście ze strefy euro bez negocjacji. W tym celu jednak kraj opuszczający musi albo przywrócić swoją starą walutę, albo powołać nową. Musi też wycofać kapitał złożony przez narodowy bank centralny w ECB oraz przywrócić niezależność w kreowaniu polityki monetarnej. Traktat Lizboński milczy w kwestii opuszczenia strefy euro, choć istnieje klauzula wyjścia z Unii. Pośrednio przyznaje ona prawo do jednostronnego wyjścia po 2-letnich, bezskutecznych negocjacjach.

© ℗
Rozpowszechnianie niniejszego artykułu możliwe jest tylko i wyłącznie zgodnie z postanowieniami „Regulaminu korzystania z artykułów prasowych” i po wcześniejszym uiszczeniu należności, zgodnie z cennikiem.

Podpis: Krzysztof Wołowicz

Polecane

Inspiracje Pulsu Biznesu

Puls Biznesu

Puls Inwestora / Europa po szczycie, scenariusze dla rynków