Gospodarcze kamienie milowe prezydentury Aleksandra Kwaśniewskiego

BMK
23-12-2005, 00:00

FINANSE PUBLICZNE

1997. Prezydent współtworzył nową Konstytucję RP, a następnie mocno zaangażował się w jej przyjęcie w referendum. I wygrał, chociaż frekwencja wyniosła poniżej 43 proc. Konstytucja m.in. ustanowiła niezależność banku centralnego, zakazała parlamentowi powiększania deficytu budżetowego ponad kwotę ustaloną przez rząd oraz ustaliła nieprzekraczalny poziom długu publicznego.

GOSPODARCZY NOBEL

1998. Ustanowienie Nagrody Gospodarczej Prezydenta RP, która szybko zyskała prestiż w środowisku przedsiębiorców, Aleksander Kwaśniewski uzasadnił okolicznością, iż prezydent „powinien być człowiekiem od marketingu polskiej gospodarki”. Laureatów nagrody, przyznawanej corocznie w kilku kategoriach, prezydent wybierał osobiście spośród kandydatów przedstawionych przez kapitułę.

PODATKOWE WETO

1999. Najbardziej znaczącym gospodarczo prezydenckim wetem była pamiętna odmowa podpisania nowelizacji ustawy o PIT, przy jednoczesnym podpisaniu ustaw o CIT i VAT. W ten sposób Aleksander Kwaśniewski wstrzymał całościową reformę podatkową i pognębił wicepremiera Leszka Balcerowicza. Ale rok później wysunął go na prezesa NBP, a na zakończenie prezydentury odznaczył Orderem Orła Białego.

CZAS KOHABITACJI

2001. Współpraca wywodzącego się z SLD prezydenta z rządem AWS była trudna dla obu stron. Na końcu czteroletniej kadencji parlamentu Aleksander Kwaśniewski „hurtowo” odmawiał podpisywania ustaw, które w jego ocenie spowodowałyby zapaść finansów publicznych. Te weta były golami strzelanymi do pustej bramki, a cały ten konstytucyjno-legislacyjny mecz z Sejmem III kadencji prezydent wygrał aż 27:1.

UNIJNA EUFORIA

2003. Największym triumfem całej prezydentury Aleksandra Kwaśniewskiego był moment, gdy na telewizyjnym ekranie wskazówka frekwencji w referendum europejskim przekroczyła 50 proc. i zatrzymała się aż koło 58. Wejście Polski do Unii Europejskiej było zwieńczeniem wysiłków kilku kolejnych rządów, ale spicie śmietanki przypadło właśnie urzędującej głowie państwa.

RZĄD PREZYDENCKI

2004. Wykorzystując wzajemne zablokowanie się sił politycznych reprezentowanych w Sejmie, Aleksander Kwaśniewski przećwiczył całą ścieżkę prawną zapisaną w Konstytucji RP i przeforsował własnego kandydata — Marka Belkę — na premiera. Koalicja strachu dwukrotnie udzieliła prezydenckiemu rządowi wotum zaufania, a później odmówiła skrócenia kadencji.

© ℗
Rozpowszechnianie niniejszego artykułu możliwe jest tylko i wyłącznie zgodnie z postanowieniami „Regulaminu korzystania z artykułów prasowych” i po wcześniejszym uiszczeniu należności, zgodnie z cennikiem.

Podpis: BMK

Najważniejsze dzisiaj

Polecane

Inspiracje Pulsu Biznesu

Puls Biznesu

Gospodarka / Gospodarcze kamienie milowe prezydentury Aleksandra Kwaśniewskiego