Prąd z wiatru, wody i biomasy

Agnieszka Kulińska
12-09-2006, 00:00

Ze względu na pozytywny wpływ na ochronę środowiska, produkcja energii z odnawialnych źródeł (OZE) jest jednym z priorytetów Unii Europejskiej.

Przepisy wspólnotowe zakładają, że do 2010 r. energia produkowana z OZE ma stanowić 22 proc. zużycia brutto. W celu osiągnięcia tego progu, dla poszczególnych członków UE wyznaczono krajowe cele indykatywne. Dla Polski cel ten wynosi 7,5 proc. w 2010 r.

W 2005 r. udział energii elektrycznej z OZE w łącznym zużyciu energii elektrycznej wyniósł w Polsce około 2,6 proc. Aby osiągnąć wymagane 7,5 proc., rząd planuje wsparcie dla odnawialnych źródeł energii przez wykorzystanie biomasy do produkcji energii elektrycznej i ciepła, intensyfikację wykorzystania małej energetyki wodnej, wzrost wykorzystania energetyki wiatrowej, zwiększenie udziału biokomponentów w rynku paliw ciekłych oraz rozwój przemysłu na rzecz energetyki odnawialnej. Zwiększenie produkcji energii z OZE ma się opierać na biomasie (uprawy energetyczne, drewno opałowe, odpady rolnicze, przemysłowe i leśne, biogaz) oraz energii wiatrowej. Rządowe plany przewidują, że udział biomasy w krajowym zużyciu energii w 2010 r. ma wynosić 4 proc., a energii wiatrowej 2,3 proc. Pozostałe 1,2 proc. to energia wodna.

Prawo energetyczne nakłada na przedsiębiorstwa energetyczne obowiązek uzyskania i przedstawienia do umorzenia prezesowi URE świadectwa pochodzenia energii z OZE lub uiszczenia opłaty zastępczej. Od 2006 r. minimum wynosi 3,6 proc. całkowitej rocznej sprzedaży energii elektrycznej przez to przedsiębiorstwo odbiorcom końcowym. Od 1 października 2005 r. prawami majątkowymi wynikającymi ze świadectw można obracać na Towarowej Giełdzie Energii.

Uzupełnieniem tego mechanizmu jest obowiązek zakupu przez przedsiębiorstwa energetyczne całej energii elektrycznej wytworzonej w przyłączonych do sieci źródłach odnawialnych, znajdujących się w jego obszarze działania. W konsekwencji, po rozdzieleniu fizycznego przepływu energii od świadectw pochodzenia, wytwórca energii elektrycznej z OZE uzyskuje dwa źródła dochodów: ze sprzedaży praw majątkowych wynikających ze świadectw pochodzenia oraz z fizycznej sprzedaży energii elektrycznej.

W sytuacji, gdy przedsiębiorca nie przedstawi do umorzenia odpowiedniej liczby świadectw pochodzenia ani nie uiści opłaty zastępczej, prawo energetyczne przewiduje system kar pieniężnych, nakładanych przez prezesa URE. Wpływy z kar oraz z opłat zastępczych zasilają konto Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki i są przeznaczane na finansowanie inwestycji związanych z OZE.

Ponadto, prawo energetyczne zawiera szereg regulacji, mających na celu ułatwienie rozwoju OZE. Można tu wymienić ustalenie opłaty za przyłączenie do sieci elektroenergetycznej OZE oraz postanowienia odnoszące się do odmiennego określenia zasad bilansowania systemu dla elektrowni wiatrowych.

Na podobnych zasadach wprowadzono obowiązek zakupu ciepła ze źródeł odnawialnych. Przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się obrotem ciepłem i sprzedające to ciepło, jest obowiązane do zakupu ciepła wytworzonego w przyłączonych do sieci odnawialnych źródłach energii znajdujących się na terenie Polski, w ilości nie większej niż zapotrzebowanie odbiorców.

Ponadto, czynnikiem przyczyniającym się do zwiększenia konkurencyjności energii elektrycznej z OZE jest zwolnienie z podatku akcyzowego sprzedaży tej energii.

Mechanizmy wsparcia produkcji energii z OZE podlegają ciągłym modyfikacjom. Dyskutowane są m.in. rozwiązania umożliwiające elektrowniom wiatrowym wspólne rozliczanie różnic w planowanych i rzeczywistych dostawach energii, korektę planowanych dostaw energii na 2 godziny przed dostawą oraz zwolnienie z opłat za odchylenie planowanej wielkości dostawy energii od jej rzeczywistej dostawy.

Zmiany nastąpią również w dziedzinie biopaliw. Przekazany prezydentowi do podpisu projekt ustawy przewiduje wprowadzenie Narodowego Celu Wskaźnikowego, określającego minimalny udział biokomponentów i innych paliw odnawialnych w ogólnej ilości paliw ciekłych i biopaliw ciekłych.

Według Polskiej Izby Gospodarczej Energii Odnawialnej, moc zainstalowana w OZE na marzec 2006 wynosi 1307,53 MW. Aby osiągnąć cel ilościowy, tempo powiększania zdolności wytwórczych OZE powinno wynosić 25,5 proc. na rok. Teoretycznie posiadamy taki potencjał zasobów OZE. Gdy jednak spojrzymy na to zadanie z perspektywy kosztów i czasu, wydaje się ono bardzo ambitne.

Agnieszka Kulińska

zespół doradztwa dla sektora energetycznego, kancelaria Wardyński i Wspólnicy

© ℗
Rozpowszechnianie niniejszego artykułu możliwe jest tylko i wyłącznie zgodnie z postanowieniami „Regulaminu korzystania z artykułów prasowych” i po wcześniejszym uiszczeniu należności, zgodnie z cennikiem.

Podpis: Agnieszka Kulińska

Polecane

Inspiracje Pulsu Biznesu

Puls Biznesu

Prawo / Prąd z wiatru, wody i biomasy