Złoty we wtorek lekko traci na wartości, odreagowując wczorajsze umocnienie o ponad 5 gr do dolara i 3 gr w stosunku do euro.

Kontrakty na amerykańskie indeksy rosną w środę przed decyzją Rezerwy Federalnej odnośnie kontynuacji polityki monetarnej.

Wydarzeniem dzisiejszego dnia jest komunikat FOMC i konferencja prasowa Fed, przed którą zostaną przedstawione nowe projekcje makroekonomiczne. Rynki wiążą wielkie nadzieje z wystąpieniem Bernanke licząc na to, że Fed zdecyduje się na dalsze działania mające wesprzeć amerykańską gospodarkę.

Eurodolar od początku miesiąca porusza się w trendzie wzrostowym. W trakcie sesji w Stanach Zjednoczonych kurs EUR/USD osiągnął maksimum przy 1,2730.

W poniedziałek zaledwie dwie godziny wystarczyły, aby rynek przekonał się, że przegrana Syrizy w Grecji i zwycięstwo Nowej Demokracji tak naprawdę nic nie zmienia. Krótka euforia oraz relatywnie niewielki zasięg ruchu EURUSD w powyborczą noc z niedzieli na poniedziałek to ewidentny dowód, że inwestorzy przestali już wierzyć w zmianę sytuacji w Grecji...

Podczas porannego handlu złoty oscyluje blisko maksimów wyznaczonych podczas wczorajszej sesji amerykańskiej.

Najważniejsze informacje dla inwestorów.

Wtorkowa sesja na Wall Street stała pod znakiem zdecydowanej przewagi strony popytowej.

Duch w inwestorach nie ginie. Po nerwowym, powyborczym poniedziałku we wtorek na trzech największych europejskich parkietach już zdecydowanie dominowała strona popytowa.

Kolejny dzień WIG20 był bodaj najsilniejszym indeksem spośród giełd europejskich.

Wtorkowy handel na amerykańskich giełdach toczy się pod dyktando strony popytowej.

We wtorek złoty zyskuje do dolara i euro, po tym jak wczoraj wyraźnie stracił na wartości do obu tych waluty, gdy początkowa euforia po niedzielnych wyborach w Grecji, przerodziła się w strach o sytuację hiszpańskich banków.

Kontrakty na amerykańskie indeksy nieznacznie rosną we wtorek przed rozpoczęciem dwudniowego posiedzenia Rezerwy Federalnej.

Grupa G20 zapewnia o swoich wysiłkach na rzecz rozwiązania kryzysu, ale sam fakt większego, niż to zakładano dokapitalizowania MFW (456 mld USD) to za mało – rynki ucieszyłoby przełamanie politycznego impasu w strefie euro, a także konkretna interwencja ECB na rynku hiszpańskiego i włoskiego długu (chociaż to nie zależy od G20).

Optymizm po greckich wyborach parlamentarnych szybko został zdominowany przez problemy innych państw strefy euro. Na pierwszym planie pozostają obecnie kłopotyy hiszpańskiego sektora bankowego.