Jeżeli mielibyśmy sugerować się jedynie wskaźnikami nastrojów przedsiębiorstw lub konsumentów, dostrzeżenie recesji byłoby niezwykle proste. Indeksy PMI na całym świecie notują bardzo dynamiczne spadki, a sentyment konsumentów szacowany przez Uniwersytet Michigan osiągnął najniższe wartości od lat 60. ubiegłego wieku.

Zachowanie klientów Stabilnego Funduszu Obligacji Korporacyjnych, którzy złożyli zlecenia umorzeń 86,5 proc. wszystkich certyfikatów, potwierdza znaczenie reputacji i relacji w świecie obligacji korporacyjnych.

Wszystko wskazuje na to, że był to kolejny udany kwartał dla spółek z Wall Street. Do 29 lipca 278 spółek wchodzących w skład indeksu S&P 500 opublikowało wyniki, z czego w ok. 75 proc. przypadków były one lepsze od oczekiwań.

Odbicie notowań obligacji przekłada się już na wyniki funduszy i dalej – na rynek obligacji korporacyjnych. Dino pozyskało z emisji 170 mln zł, a R. Power 80 mln zł (choć najprawdopodobniej objął ją EBOiR, to i tak jest to pozytywny sygnał). Minusy? Rynek już jest wykupiony.

Koniec maja przyniósł informację ze strony największego polskiego ubezpieczyciela – PZU - o rezygnacji z emisji nowej serii obligacji podporządkowanych, co automatycznie przełożyło się na brak wcześniejszego wykupu starej serii notowanych obecnie instrumentów o nazwie PZU0727. Zarząd spółki jako główny powód porzucenia pomysłu plasowania nowych instrumentów podał niesprzyjającą sytuację rynkową, co zapewne oznaczało zbyt wysoki koszt (marżę) oraz ograniczony popyt.

Pierwszy raz od trzech miesięcy rentowność polskich dziesięciolatek spadła poniżej 6 proc. Umacniają się też papiery niemieckie i amerykańskie, i to mimo ostatniej – zaskakująco mocnej - podwyżki stóp przez EBC i oczekiwanej ze strony Fedu.

W lipcu krajowy rynek akcji pierwszy raz w tym roku dotknął poziomu 1600 pkt na WIG20 oraz zbliżył się na wyciągnięcie ręki do poziomu 50 tys. pkt na WIG. Sentyment inwestorów spadł do bardzo niskiego poziomu, co sugerowało zejście większości wskaźników analizy technicznej do poziomów strefy wyprzedania zarówno w dłuższym, jak i krótszym terminie.

Jeszcze kilkanaście godzin temu wydawało się, że skrajnie defensywne pozycjonowanie się rynku skutkować będzie dość łatwym tzw. short squeeze'em, który wyniesie wyceny bardziej ryzykownych aktywów na wyższe poziomy. Scenariusz ten wspierany był m.in. dynamicznym odbiciem euro do dolara po tym, jak zejście poniżej parytetu nie wywołało znacznej reakcji.

Od początku tygodnia obserwujemy ponowny wzrost awersji do ryzyka wśród inwestorów, co skutkuje zmniejszeniem pozycji na bardziej ryzykownych aktywach i walutach rynków wschodzących. Potwierdza to tezę iż ostatnie próby zwyżek były jedynie tzw. bear market rally, czyli korektą w ramach trendu spadkowego. Częściowo była ona napędzana zamykaniem pozycji krótkich. Do wcześniejszych obaw o recesję i wysoką inflację dołączał strach o nawrót pandemii COVID-19. Nowe warianty koronawirusa zwiększają ryzyko ponownych lockdownów w Chinach.

Nie będzie żadną przesadą stwierdzenie, że zakończone niedawno pierwsze półrocze było jednym z najsłabszych, jeśli nawet nie najsłabszym, we współczesnej historii polskiego rynku finansowego. Z jednej strony WIG przeżył pierwsze sześć miesięcy roku najgorsze od 2008 r., a z drugiej indeks obligacji skarbowych TBSP tak słabego półrocza nie odnotował jeszcze nigdy w swej historii.

Po 70 minutach sesji notowania 17 z 20 spółek z WIG20 świeciły na czerwono. Na szerokim rynku wyróżniały się Makarony i Mercator.

WIG20 po trzech kwadransach sesji spadał o 1,4 proc., a negatywnie wyróżniały się spółki skarbu państwa. W górę idzie natomiast Mabion.

Nie licząc wyskoku sprzed trzech tygodni, rentowność naszych dziesięciolatek od balansuje w przedziale 6,5-7 proc. Chwiejna to równowaga, bo oparta na dwóch wielkich obawach – o wzrost inflacji i o wyniszczającą siłę recesji.

Indeks najbardziej płynnych spółek z warszawskiej giełdy z impetem wrócił ponad poziom 1700 pkt.

Pierwsza połowa roku była bardzo ciężka dla inwestorów. Ceny akcji spadały na wszystkich rynkach, natomiast rynek krajowy, ze względu na bliskość frontu wojennego cierpiał zdecydowanie mocniej. Indeks WIG w pierwszym półroczu spadł o ponad 22 proc. W tym okresie podrożały jedynie surowce rolne oraz energetyczne, natomiast te drugie w ciągu ostatnich kilku tygodni zaczynają wyraźnie tracić na wartości sugerując, że rynki akcji zaczynają coraz mocniej bać się spowolnienia gospodarczego, a może nawet recesji. Silniejsze spadki cen surowców spowodowały wyraźniejszą korektę spadkową na rentownościach obligacji skarbowych. Dodatkowo ostatni odczyt krajowego indeksu PMI dla przemysłu wypadł dużo poniżej oczekiwań rynkowych i odnotował silny spadek. Tempo tego spadku może zaskakiwać.