Kwiecień i pierwsza połowa maja upłynęły na wyprzedaży na krajowym rynku akcji. Indeks WIG20 od górki na przełomie marca i kwietnia do dołka w połowie maja spadł o około 25 proc. Pogłębił tym samym dno z dnia agresji Rosji na Ukrainę. WIG spadł w tym samym okresie o ponad 20 proc., zbliżając się do 50 tys. pkt. Od połowy maja dostrzec można nieśmiałe próby odbicia, dlatego warto zastanowić się, czy to odpowiedni czas na większy ruch korekcyjny.

Dolar jest w środę notowany wyżej na szerokim rynku, lepiej zachowuje się tylko jego nowozelandzki odpowiednik, który został wsparty działaniami RBNZ.

W zakończonym tygodniu globalny układ sił na rynkach akcji został podyktowany przez środowe tąpnięcie na Wall Street, gdzie główne średnie straciły od 3,6 procent do 4,7 procent przy spadku szerokiego S&P500 o przeszło 4 procent. Dla indeksu S&P500 środa przyniosła najgorszą sesję od blisko 2 lat.

Przez ostatnie dwa tygodnie WIBOR 3M wzrósł o 11 pkt bazowych, czyli bardzo niewiele w porównaniu do wcześniejszej dynamiki. Kontrakty FRA „wyceniają” jego wysokość na 7,3 proc. za pół roku, ale na początku maja było to 7,8 proc.

Dziś kupujący bronią się przed spadkami, indeksy notują wzrosty a pozytywne informacje wokół braku wzrostu zakażeń z Chin i lepsze dane o nastrojach konsumentów z Wielkiej Brytanii dodały trochę argumentów stronie popytowej. Czy dzisiejsza zielona końcówka tygodnia zwiastuje poprawę na szerokim rynku i będziemy mogli oczekiwać kontynuacji odreagowania w przyszłym tygodniu?

Wczoraj indeksy na Wall Street zaliczyły spory spadek, co każe ponownie postawić pytanie o moment na rynkach w którym obecnie się znajdujemy? Czy perspektywa agresywnych ruchów ze strony Fed została zdyskontowana, czy też dopiero ich skutki ujawnią się dopiero w nadchodzących miesiącach?

Od ubiegłego czwartku na rynkach obserwujemy poprawę nastrojów. Zawitała ona także na rynek walut, gdzie dolar osłabił się pomimo dobrych danych z USA. W Polsce GUS podał bardzo dobre dane za pierwszy kwartał.

Kilkakrotnie zwracaliśmy już uwagę, że obecna ścieżka Warszawskiego Indeksu Giełdowego do złudzenia przypomina rozwój wydarzeń w latach 2007-08, czyli pierwszy etap najbardziej dramatycznej bessy ostatnich dekad. Mimo upływu czasu to uderzające podobieństwo wcale nie chce zniknąć.

Globalne rynki akcji mają za sobą kolejny tydzień w ramach podwyższonej zmienności, który w przypadku Wall Street skończył się dynamiczną przeceną przy właściwie symetrycznie odwróconych wobec USA zachowaniach indeksów na rynkach europejskich.

Po spadkowym początku bieżącego tygodnia, notowania ropy naftowej od środy odrabiają spadki. Niemniej, na razie wiele wskazuje na to, że zakończą one bieżący tydzień na minusie. W szerszej perspektywie, nadal mamy do czynienia ze średnioterminową konsolidacją.

Kryzys gazowy w Europie trwa w najlepsze. Wczoraj skokowo wzrosły ceny europejskich benchmarków tego surowca, przede wszystkim ze względu na piętrzące się problemy z dostawami rosyjskiego gazu ziemnego na nasz kontynent.

Po tym jak dwa tygodnie temu saldo „byków” i „niedźwiedzi” w sondażu Amerykańskiego Stowarzyszenia Inwestorów Indywidualnych (AAII) spadło do jednego z trzech najniższych poziomów od 1987 roku (niższe odczyty były tylko w marcu 2009 i październiku 1990) w tym tygodniu do znaczącego pogorszenia się nastrojów inwestorów indywidualnych odnoście perspektyw rynku akcji doszło również w Polsce.

Upadek kryptowaluty Luna i powiązanego z nim stablecoina UST zdominował wydarzenia rynkowe ostatnich dni. Niemniej jednak na rynku walutowym również rozgrywają się ciekawe historie. Wczoraj kurs USDCHF osiągnął parytet, a para EURUSD jest coraz bliżej.

Ten rok jest niezwykle trudny dla inwestorów. Z jednej strony postępuje trend spadkowy na rynku akcji. W przypadku polskiej giełdy bessa zdążyła zredukować wartość WIG o ponad jedną czwartą względem ubiegłorocznego szczytu. Niepokojący jest fakt, że rodzimy benchmark uporczywie kroczy ścieżką do złudzenia przypominającą pierwszy etap bessy w 2008 r.

Amerykańskie dziesięciolatki przebiły granicę 3 proc., a niemieckie 1 proc. rentowności. Nasze zbliżyły się do 6,8 proc., czyli pułapu osiągniętego na dwa tygodnie w październiku 2008 r., miesiąc po bankructwie Lehman Brothers.