Zmiany w dystrybucji ubezpieczeń

Materiał partnera
opublikowano: 16-04-2018, 15:39
aktualizacja: 16-04-2018, 15:50

W dniu 20 stycznia 2016 r. została przyjęta przez Parlament Europejski i Radę (UE) dyrektywa 2016/97 w sprawie dystrybucji ubezpieczeń1 (IDD). Stanowi ona jeden z istotniejszych aktów prawodawstwa, którego wpływ na rozwój dystrybucji ubezpieczeń w państwach członkowskich Unii Europejskiej trudno jest przecenić.

Sprawdź program konferencji „Ustawa o dystrybucji ubezpieczeń w praktyce”, 16-17 maja 2018 r., Warszawa >>

Przepisy wdrażające IDD do polskiego systemu prawnego przede wszystkim znajdują się w ustawie o dystrybucji ubezpieczeń2, ale także i w nowelizowanej ustawie o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej, ustawie o rozpatrywaniu reklamacji przez podmioty rynku finansowego i o Rzeczniku Finansowym oraz w ustawie o nadzorze ubezpieczeniowym i emerytalnym.

Znaczenie zmian w dystrybucji ubezpieczeń dla rynku
Ustawa o dystrybucji ubezpieczeń została uchwalona 28 grudnia 2017 roku. Pierwotnie ustawa miała wejść w życie 23 lutego 2018 roku, lecz termin ten został przesunięty na 1 października 2018 r, co miało na celu pozwolić dystrybutorom ubezpieczeń, dystrybutorom reasekuracji oraz organowi nadzoru na lepsze przygotowanie się do rozpoczęcia stosowania nowych regulacji.

Uregulowania ustawy o dystrybucji ubezpieczeń obejmują wszystkie podmioty zaangażowane w sprzedaż produktów ubezpieczeniowych, a więc zarówno pośredników ubezpieczeniowych, jak i pracowników zakładów ubezpieczeń. Podstawowym celem jest zapewnienie klientom odpowiedniej porady w zakresie usług ubezpieczeniowych, opartej na analizie potrzeb. Ustawa zaleca zarządzanie konfliktem interesów, m.in. poprzez wprowadzenie obowiązków informacyjnych, a także politykę ujawniania informacji o rodzaju otrzymywanego przez dystrybutora wynagrodzenia. Kładzie silny nacisk na kwalifikacje zawodowe sprzedawców i obowiązek ich podnoszenia w trakcie wykonywania pracy. Nowa ustawa wprowadza zmiany zwiększające znaczenie funkcji compliance w zakładach ubezpieczeń i u pośredników ubezpieczeniowych.

Najważniejsze zmiany wprowadzane przez ustawę o dystrybucji ubezpieczeń:

1. Nakaz postępowania w najlepiej pojętym interesie klienta
Według nowej ustawy dystrybutor ubezpieczeń ma obowiązek postępować uczciwie, rzetelnie i profesjonalnie, zgodnie z najlepiej pojętym interesem swoich klientów. Sposób wynagradzania dystrybutora ubezpieczeń oraz osoby, przy pomocy której wykonuje on swoje czynności nie może być sprzeczny z obowiązkiem działania zgodnie z najlepiej pojętym interesem klientów, zaś niepożądane jest dokonywanie ustaleń dotyczących wynagrodzeń, celów sprzedaży lub innych kwestii, które mogłyby stanowić zachętę do proponowania poszukującemu ochrony ubezpieczeniowej określonej umowy ubezpieczenia lub umowy gwarancji ubezpieczeniowej, w sytuacji gdy dystrybutor ubezpieczeń mógłby zaproponować inną umowę, która lepiej odpowiadałaby potrzebom poszukującego ochrony ubezpieczeniowej.

2. Obowiązek informowania klienta o charakterze wynagrodzenia pośrednika
Dystrybutor ubezpieczeń będzie zobowiązany poinformować klienta o charakterze wynagrodzenia otrzymywanego w związku z proponowanym zawarciem umowy ubezpieczenia lub gwarancji ubezpieczeniowej, w szczególności poinformować, czy za swoją pracę otrzymuje honorarium, prowizję czy jakikolwiek inny rodzaj wynagrodzenia. Takie rozwiązanie ma jasno zobrazować stosunek łączący zakład ubezpieczeń i pośrednika.

3. Procesu tworzenia i zatwierdzania produktu ubezpieczeniowego
Podmiot tworzący produkt ubezpieczeniowy będzie uznany za twórcę produktu ubezpieczeniowego i będzie zobowiązany do stosowania określonych procedur zatwierdzania oraz zarządzania nim. Proces zatwierdzania produktu powinien być proporcjonalny i uwzględniać charakter danego produktu. Twórca produktu udostępnia również dystrybutorom ubezpieczeń dystrybuującym dany produkt odpowiednie informacje o produkcie ubezpieczeniowym, o procesie jego zatwierdzania i na temat rynku docelowego danego produktu. Twórca produktu musi dokonywać regularnego przeglądu funkcjonowania produktu ubezpieczeniowego.

4. Wymóg dopasowywania produktu ubezpieczeniowego do indywidualnych potrzeb klienta
Ustawa przewiduje, że przed zawarciem umowy ubezpieczenia dystrybutor ubezpieczeń powinien określić, na podstawie uzyskanych od klienta informacji, jego wymagania i potrzeby oraz udzielić mu w zrozumiałej formie obiektywnych informacji o produkcie ubezpieczeniowym w celu umożliwienia mu podjęcia świadomej decyzji, uwzględniając złożoność tego produktu oraz rodzaj poszukującego ochrony ubezpieczeniowej. Oferowana umowa ubezpieczenia powinna być zgodna z wymaganiami i potrzebami klienta.

5. Zakazu współpracy brokerów i agentów ubezpieczeniowych.
Broker ubezpieczeniowy, ani członkowie jego organów i pracownicy nie mogą pozostawać w stosunku umownym z zakładem ubezpieczeń i agentem, być członkiem organów zarządzających lub nadzorczych, posiadać akcji lub udziałów zakładu ubezpieczeń oraz agenta ubezpieczeniowego. Ta regulacja ma na celu wyeliminowanie stanów faktycznych i prawnych, potencjalnie prowadzących do powstawania konfliktów interesów.

6. Zarządzanie konfliktami interesów
Pośrednik ubezpieczeniowy i zakład ubezpieczeń powinni również identyfikować konflikty interesów pomiędzy nimi a ich klientami, lub też pomiędzy klientami, powstające w trakcie prowadzenia działalności w zakresie dystrybucji ubezpieczeń. Natomiast w przypadku gdy rozwiązania organizacyjne nie są wystarczające, aby zapewnić uniknięcie ryzyka naruszenia interesów klienta, pośrednik ubezpieczeniowy lub zakład ubezpieczeń przed zawarciem umowy ubezpieczenia powinni ujawniać klientowi ogólny charakter lub źródła konfliktu interesów.

7. Kary administracyjne
KNF będzie posiadał szerokie możliwości nałożenia sankcji w razie naruszenia obowiązków w zakresie dystrybucji umów ubezpieczenia, m.in.:

1) wydania publicznego oświadczenia wskazującego odpowiedzialnego dystrybutora oraz charakter naruszenia,
2) nałożenia wysokiej kary pieniężnej,
3) zawieszenia w czynnościach członka zarządu odpowiedzialnego za dokonanie naruszenia,
4) wykreślenia z rejestru pośrednika ubezpieczeniowego dokonującego naruszenia prawa,
5) nakazania zaprzestania naruszania prawa oraz
6) cofnięcia zezwolenia na wykonywanie działalności brokerskiej,
7) wykreślenia z rejestru agentów agenta ubezpieczeniowego lub agenta oferującego ubezpieczenia uzupełniające.

Ustawa o dystrybucji ubezpieczeń w sposób ścisły implementuje dyrektywę IDD. Niewątpliwie ustawa, podobnie jak w innych krajach, wprowadzi zmiany w sposobie funkcjonowania rynku ubezpieczeniowego, zwiększając znaczenie funkcji compliance w zakładach ubezpieczeń i wymuszając jej wzmocnienie u brokerów i multiagentów.

Autor: Beata Mrozowska-Bartkiewicz, Counsel, Attorney-at-law, DLA Piper Wiater sp.k.

Autorka artykułu będzie prelegentem konferencji „Pulsu Biznesu”: Ustawa o dystrybucji ubezpieczeń, która odbędzie się 16 i 17 maja w Warszawie. Sprawdź agendę wydarzenia >>

1 Dz. Urz. UE L 26 z 2.02.2016.
2 Dz. Urz. 2017. 2486 z 29.12.2017.

© ℗
Rozpowszechnianie niniejszego artykułu możliwe jest tylko i wyłącznie zgodnie z postanowieniami „Regulaminu korzystania z artykułów prasowych” i po wcześniejszym uiszczeniu należności, zgodnie z cennikiem.

Podpis: Materiał partnera

Polecane

Inspiracje Pulsu Biznesu

Puls Biznesu

Inne / Zmiany w dystrybucji ubezpieczeń